OMeta

'' Γαμιέστε '' κεφάλαιο ένα. γαμιούνται όλοι. και αυτοί που δε γαμιούνται θα θέλανε να γαμηθούνε. κεφάλαιο δυο. ο έρωτας στα χρόνια της εξαθλίωσης.  κεφάλαιο τρία. δεν έχει. γαμιέσαι και εσυ. κλεισμένος, απόκλειστος, κανείς δε φταίει, παρηγορία στον άρρωστο, άντε γαμήσου, μου το είπες και εσυ. ναι έχει σημασία πως γαμάς η πως γαμίεσαι, πάντα είχε, ένα άγχος, αλλά αν είσαι εντάξει όλα καλα, εντάξει, μιά χαρα. ο έρωτας πότε?  σκέψεις, αφηγήσεις και ένα γιατι, γαμήσου και εσυ!  Τρίτη πρωί, ξημέρωσε και πάλι κυριακή και ένα γιατί ,μια λέξη σε ένα απόστροφο σε μια λογική που δεν χωράει εξηγήσεις, κάτι το φυσικό.    κρεβάτι σκοτεινό στα χείλη σου απόψε μαραίνομαι , μια διεκδίκηση, μια ατελέσφορη ηδονή στο πέρας , χθες μου μίλησε και άνοιξε δειλά δειλά στα πρώτα πρωινά χάδια, και ξεχάστηκε το σημερινό. χθεσινό. Τι σε νοίαζει, όταν είσαι κυριάρχος, θα θελες να είναι δικό σου και τι είναι δικό σου,το νιώθεις το αληθινό και αφοσιωμένος στο παιχνίδι του μυαλού και της πνευ...

Αυτές οι ώρες που ξενυχτάς με λίγη μουσική , μια κούπα τσάι και ζητάς όσο τίποτα να ρουφήξεις ενα τσιγάρο, μα το έκοψες..Επίσης πόσο θέλεις να βγείς να αναπνεύσεις να σε ''χτυπήσει'' λίγος  καθαρός αέρας και να δροσίσεις το προσωπό σου σαν όταν βουτάς το κεφάλι σου πρωτη φορά ξανά σε θαλασσινό νερό... μια ευτυχία, ενα απο δάκρυ ψυχής, ηδονή..μα αναρωτιέσαι ειναι όλα αυτα οπως τα έζησες και δε τα μοιράστηκες,ατόφια, είναι όλα αυτα μια πιωμένη νύχτα ευχαρίστησης και ανεμελίας και το δυσκολό πρωινό όπου αλλάζεις ρώτες... quarto. .....  διόρθωση:  ακόμα καπνίζεις και τώρα πίνεις κρασί.  '' ήταν ωραία η ζωή , ήταν ωραία '' , θυμήθηκες. το ξανάκουσες, στο τραγούδησα, ήθελες να εντυπωσιάσεις, χόρευες και την κοιτούσες να αστράφτει και κοιτούσες ψηλά το πιο ευτυχισμένο βράδυ με κατακόκκινο ουρανό , περίμενες να ρουφήξεις τη βροχή, το παρομοίαζες ζωή. .στα άλλα παγκάκια της Ιθάκης , εσυ απόκαμες και αποκάηκες, απόσπαση σκέψης. θυμήθηκες. βόλτες , ατελεί...

έχοντας καιρό αναπολήσει και ζήσει, να τωρα σκορπά οτι είχε για να βγει το νέο , άγνωστα νερά γνωριμα σου λένε κουβέντες που άκουσες' και είπες οτι δε τις θες, ζωή εκείνη' σ αυτο το ταξίδι θα είναι στεναγμός, όμορφη θαρρώ' κι εκείνο το όνειρο να σπαταλά σε ζάλη' θα έμπλεξα τα μαλλιά σου και φώς σε ένα μόνο χάδι, εκείνο που τωρα δε βγαίνει, οι λέξεις βεβιασμένα απο τα χείλη, πάλι, θα επέλεγα να γεννηθουν όπως τα πάθη αντιδιαμετρικά , αφουγγράζοντας τη σιωπή και ύστερα να αναδύονται οπως ξέρεις τι θες ή να γράψεις.. καιρό είχαμε. άλλες φορές, μα δεν υπάρχουν αλλες , χάθηκα ξανά, ποτέ δεν είναι η πρώτη φορά αλλα εσύ κάνεις σαν να μη ξανασυνέβηκε. ξημέρωμα εξευγενισμένο , άγρυπνος στα ήρεμα βράδια που η λήθη βυθίζεται σε αχαλίνωτες πράξεις. μη κοιτάς , όλα ζητάν, σχήματα ουρανού, γλυκιά ηλιακτίδα, ασημίζω ουρανό, φέγγω στον ορίζοντα και καδράρω την ηχώ ν ακούσω , όπως το όμορφο κοίταγμα του πρωινού και ζητώ, μη ζητάς , τα ανοιχτά μάτια , οι σκέψεις βυθισμένες , περπατας σ...

ξυπνώ και στέκομαι, ακροβατώ και πράττω, ομιλώ και αναιρώ, για κάθε ιδιότητα πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει ένα σύνολο, εξού και το παράδοξο, μονολογώ, ο α ιδιότητος στη μάζα, κριτήριο επιτυχίας, εξεταζόμενος και αγχωμένος, ιδρωμένος και αποσπώμενος και προσκολλημένος σε στόχο άυλο,αν ούσιο και πνευματώδη, θα διερωτηθώ ' ταυτόχρονα, αυτή η εξιδανικευμένη του ιδιοτητα θα κερδίσει την αριστεία, συν τις άλλοις το παρόδοξο, η μήπως παράλογο? ξηγούμαι να φωνάξω: ''ατελείωτα τα ξενύχτια, με η χωρίς σκοπό, αυτοσκοπό, με σκοτάδι, αυτό το δίχως φως, χωρίς καν σημάδι, πλέω βραδύς, νιώθω όμως, ζωηρός, αν και υπάκουος, θελημένος, κοσμήτης  ώ ,ξένος. κόσμιος εξερευνητής, να, προχωρώ στα μονοπάτια, σιγοψιθυρίζοντας άναρχη, τη ψυχή μου, ώ, λυγμούς μιας αβύσσου, τώρα. τάδωσα,τάδεσα,τάνιωσα, θα σου πω πως όχι. δυο σταγόνες πρωινό στο φώς να'μαι, διάτρητος να σου μιλήσω, και θα αναπνέεις αργά, βαθιά σαν τη σκέψη που αλλοιώνεται τα βράδια και ρέει γλαφυρή, αν προλάβεις προτ...

Λίγο από jazz παρακαλώ

Μια προσμονή στα μάτια. Ήταν η εκκίνηση για το ταξίδι. Σώματα και βλέμματα θα πλησιάζουν, θα ενώνονται με ένα φιλί και όλα θα είναι αρμονικά πλασμένα. ήσουν εκεί, εκείνο το βράδυ, σε ένα βαθύ σκοτάδι με μοναδική λάμψη και άλλα βράδια σιωπηλά με το φως από τους δρόμους που δειλά προσμένουν τα λαστιχένια μεταλλικά σώματα. Δροσιά και ξύπνημα στα πρώτα ανιχνευτικά χάδια.  Ξημερώνει πάλι και σε έχω μέσα μου σε ένα κόσμο που δε θέλω να χάσω, εκεί θέλω να χαθώ.  Ξυπνάς , αισθάνεσαι τη γεύση της και είσαι ευτυχής, δίνεις με όσες αισθήσεις και νιώθεις τους παλμούς του σώματος, βυθίζεσαι. μα φεύγεις , που πας σε ποιόν κόσμο θα τριγυρνάς ξανά από την αρχή άσπιλος , σε ποιο φως θα μιλήσεις, με ποιον θα συνομιλήσεις και τι θα κοιτάς? το άδειο παράθυρο τότε είχε να σου πει, βουίσματα σαν μελωδίες ακόμα και οι φωνές ποιήματα. Τώρα γράφω για σένα μα είμαι μακριά.

... Μέσα από τη σύγκριση διαφορετικών αντιγράφων παρόμοιων συνθηκών το επιθυμητό αποτέλεσμα θα είναι να βγει κάτι αυθεντικό, έτσι δεν είναι?... Μετανάστες, Πρόσφυγες, νεκροί. άνθρωποι σώζουν και σώζονται μέσα από τη κρίση και άλλοι που δε συμμετείχαν σ αυτό, κρίνουν. Κριτές και κριμένοι.. μια άλλη ζωή διαλέξανε, σ' αυτή προσπαθούν να επιβιώσουν και άλλοι πάλι θα πάρουν ένα βραβείο, λες και έχει σημασία η προβολή, ή μήπως έχει , τελικά, άμα δεν πειστούν εκατοντάδες, εκατομμύρια μάτια, δεν γίνεται πραγματικότητα το σκηνικό, θέλουμε εικόνα... τότε για ποια κριτική σκέψη μιλάμε? ..βέβαια για να προέλθει η κρίση απαιτούνται πληροφορίες, γεγονότα, θάνατοι, ζωές και μετά ναι  κύριε να πάρεις το βραβείο σου. ένα χώμα αδειανό, μια στάλα στη ζωή και θάλασσα το κενό σου , να το γεμίσεις... εύκολο ε? στέκομαι καθήμενος αυτή τη φορά, αν και μόνο του μοιάζει οξύμωρο. σαν να σε ακούω προσεκτικά και να μου αραδιάζεις λέξεις και έννοιες που τις καταλαβαίνω από τα συμφραζόμενα. κάπο...

Μετοικίζοντας και μετατοπίζοντας εαυτό στην προσπάθεια εξυγίανσης του νου βρέθηκα αποκομμένος από συνήθειες από πράξεις αυτοτελείς που μου έδειχναν ένα κομμάτι του εαυτού μου, ζώντας και απαρνώντας κάθε μου δεκτική πράξη ως εφάμιλλο του κακού μου εγώ. Τελικά όμως κάνοντας έναν απολογισμό με λογική σύνδεση της πραγματικότητας και έχοντας καθαρό το οπτικό μου πεδίο ο απεγκλωβισμός από τα ιδανικά έρχεται δεύτερος και συμπάσχει με τα κομμένα σου φτερά σε μια κατάσταση ταλάντωσης από τα εκκρεμή στερεά της φύσης σου. Γιατί αναρωτιέσαι να ζεις σε έναν κόσμο που χωρίζεται στη μέση που έχεις ένα τέλμα , κάθε μέρα η μάλλον βράδυ κάνεις όνειρα μη υλοποιήσιμα και τα πιστεύεις, πλασματικός ο νους αφερέγγυος και αγενής σε αυτά που θέλεις ή πιστεύεις πως θέλεις και θες να κατακτήσεις  και όχι μόνο για σένα, για όλους όσους σου έδειξαν το δρόμο της ζωής , για όσους στάθηκαν μαζί σου και θέλησες να μοιραστείς και να ακούσεις. γίνεσαι ένα, συμπάσχεις και μετά ξεχνάς μετά ξαναθυμάσαι και θες να ...

«Ο μόνος άνθρωπος που δεν κάνει λάθη είναι εκείνος που δεν κάνει τίποτα» ΤΗ. Roosevelt ~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Θα ‘πρεπε να ζούμε δυο ζωές. Η μία δεν φτάνει. Η πρώτη θα ‘πρεπε να ήταν η πρόβα, η δοκιμή. Θα τη ζούσαμε και θα σημειώναμε τα λάθη μας και τα σωστά μας. Θα σημειώναμε: «Μη σκας για το γαμημένο διαγώνισμα στη γλώσσα.  Διάβασε ποίηση.» Θα σημειώναμε: «Φίλησε ‘την, τώρα! Φίλησε ‘την, ανόητε, τι κοιτάς;» Θα σημειώναμε: «Ταξίδεψε τώρα που είσαι δεκαοκτώ.» Θα σημειώναμε: «Μην μένεις άλλο σ’ αυτή τη δουλειά. Σε τρώει.» Θα σημειώναμε: «Μην μένεις άλλο σ’ αυτή τη σχέση. Σε τρώει.»

Το καλοκαίρι πέρασε στροφή προς την κανονικότητα. Δρόμοι άγονοι παράδρομοι,όμοια τοπία , βουτιές επιτόπου, βυθός και χαρά,  μη μιζεριάζεις. Οι εποχές αλλάζουν και τις γεύεσαι καλύτερα όταν το απολαμβάνεις.

Ο Αριστοτέλης ήταν αποφασισμένος να χαράξει και να μελετήσει τη φύση της τέχνης ανεξάρτητα από την ηθική και την πολιτική ( Σε αντίθεση με τον Πλάτωνα, που δεν πίστευε σε αυτό το  διαχωρισμό, ο Αριστοτέλης τον θεωρεί απαραίτητο για την κατανόηση του αντικειμένου).Τοποθετείται προσπαθώντας να δώσει απαντήσεις για το δράμα ( τραγωδία ή κωμωδία ) και την επική ποίηση . Ποιο είναι, ρωτάει, το γένος στο οποίο ανήκει η ποιητική τέχνη και ποια τα είδη αυτού του γένους ;

« Το κάθε παιδί είναι ένας καλλιτέχνης. Το πρόβλημα είναι πώς να παραμείνει καλλιτέχνης όταν ενηλικιώνεται » είχε πει ο Πικάσο. Και η πικρή αλήθεια είναι ότι κάνουμε ό,τι μπορούμε για να καυτηριάσουμε τον καλλιτέχνη μέσα στο παιδί. Αντί να ενθαρρύνουμε και να αναπτύσσουμε,  αγνοούμε ή ακόμα και διώκουμε τη φαντασία και τη δημιουργικότητα, τα δύο sine qua non της τέχνης.

Η πλατωνική αισθητική εμφανίζεται στα κείμενα του φιλοσόφου, στους διάλογους του Σωκράτη κατά κύριο λόγο. Η αισθητική του μας δειχνει ένα τρόπο σκέψης που πάντα θα μας γεννάει ερωτήματα καθώς και ίδιος δεν μπορούσε να απαντήσει άπλα. Είδε τι βλέπουμε.Το κλασικό παράδειγμα της σκέψης του δεν είναι άλλο από την ιστορία του σπηλαίου.  Εδώ λοιπόν βλέπουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα για αυτό που θεωρεί ο Πλάτωνας φαινομενικότητα. Καταλήγουμε στην θεωρία της τέχνης και την ιδιότητα του καλλιτέχνη να μιμείται το φαινομενικό αντίθετα με τον τον φιλόσοφο που λέει την αλήθεια  

Το Οpen house μια διοργάνωση που θέλει να μας παρουσιάσει το ωραίο σήμερα, μέσα από κτίρια που έχουν δημιουργηθεί ή έχουν ανακαλυφθεί ξανά με νέα ματιά. Εδώ παρουσιάζουμε τρία κτίρια τα οποία θέλουν να πάμε μπροστά ένα βήμα σπάζοντας τα δεσμά που μας καθηλώνουν στην ρουτίνα της κλασικής ομορφιάς, που μας περικυκλώνει και μας πνίγει. Στην Ελλάδα του σήμερα και του χτες υπάρχει και κάτι άλλο εκτός από το εμπορική κατοικία υπάρχει ευτυχώς η όψη του νέου του πραγματικά νέου έξω από τις αγκυλωσεις.

Η εικόνα, η πρώτη αισθητήρια επαφή με το περιβάλλον σου, το ερέθισμα που γεννά το αίσθημα της γνώσης δημιουργεί θεωρίες ως προς την απόδειξη του αληθινού. Η έλλειψη γνώσης ίσως είναι ένα από τα αίτια μιας παρά φύση νοητικής λειτουργίας. Άραγε τι μυστικά να κρύβουν τα μάτια, τι να αρνείσαι να δεχθείς ή μήπως θες να πιστέψεις ότι αυτά που βλέπεις δεν είναι πραγματικά?

Τους βλέπεις καθημερινά, σου μιλούν, δε σκέφτονται, τους θυμάσαι, τους θυμίζεις, δε τους βλέπεις, τους ακούς, σε κοιτούν, σε γεύονται, τους γεύεσαι, ένα πρόσωπο, τα πρόσωπα...θλιβερά προσωπεία. Περσόνες ενός κόσμου προσιτού μα κάκοσμου , ίχνος περηφάνιας για τα δεινά, μονοπωλείς απόψε. Είσαι ο κυρίαρχος των προσώπων.. κάτι έχουν να σου πουν..θα τους μιλήσεις με βραχνή φωνή που πηγάζει από τα σωθικά... τρεμάμενα κείνα, κρέμονται από μια κλωστή στο διάβα τους..σωπαίνεις να ακούσεις μα βουίζουν τα αυτιά σου..πίνεις το κρασί της λήθης, κείνο που σε σώζει, νομίζεις.. από τα πρόσωπα.. τα πρόσωπα σε ακολουθούν, σε μαγνητίζουν θέλουν να σου μοιάσουν ..ατέρμονη λύπη, στάλα η καρδιά. Σωπαίνεις. Άκου. Τα πρόσωπα.

 ..Βέβαια, το άδικο με αίμα δε θρέφεται, μα με αίμα και δίψα για τη δική σου αλλαγή.. Το μόνο που πολεμάς καθημερινά είναι ο εαυτός σου. Όταν υπάρχουν κάποιοι που κερδίζουν λεφτά από έναν πόλεμο , μπορεί να υπάρξει ειρήνη ? Αυτά. Όλα για τίποτα. Πολέμα αυτό που σε βαθαίνει, γεννήσου μέσα από αυτό που σε θρέφει. Το αύριο είναι σήμερα, η ψυχή σου να βγαίνει όταν το θες,  Αυτό που θες.

Σήμερα . μια νότα με ξύπνησε,                         έπαιζε σαν να ήταν μικρό παιδί , ο ήχος της ζωής , ωραίο πρωινό. Ένα φιλί για καλημέρα.

Η καθημερινή φρίκη που βιώνουμε δεν κουβεντιάζεται, αμείλικτη και προχωράει, παραφράζοντας φράση γνωστού κειμένου. Και πότε ακριβώς πρέπει να αναρωτηθούμε τι θα κάνουμε? Σε ποιο ακριβώς σημείο της κοινωνικής εξαθλίωσης? Πράττουμε ομαδικά, συλλογικά και με αλληλεγγύη ταυτοποιώντας έτσι την πολιτική μας θέση ή με γνώμονα την ομαδικότητα, συλλογικότητα εξελίσσουμε την ανθρώπινη μας θέση στην κοινωνία και απορρέοντας ορθή πνευματικότητα, σκεπτόμενοι ποιοτικά και όχι πολιτικά εξελισσόμαστε εις βάθος.. Η ανθρωπότητα βρίσκει στον αγώνα κατά της αδικίας ένα σκαλοπάτι που την εξυψώνει που την κάνει καλύτερη, που την κάνει πιο ανθρώπινη.

Θεός είναι ο μη θεός, ο πραγματικός μη ρεαλισμός. Η φύση . Η αιτία της ύπαρξης αναζωογόνησης,το γενέθλιο ένστικτο της μοναδικότητας. Δημιουργούμε αναμνήσεις, πλάθουμε συνειδήσεις. Βιώνουμε ερεθίσματα. Έτσι λέγεται. Έτσι θα σου πουν. Κάθε φορά που ο ήλιος ανατέλλει, ένα αστέρι λάμπει και όταν όλα θα χάνονται, όλα θα γεννιούνται , ένας κύκλος ατέρμονος, πόσο θα κρατήσει.. Το αιώνιο ζει στη σκέψη και βασανίζει άλλοτε ευχάριστα και άλλοτε όπως το ζητάς..  εσύ.

Από ψηλά να είσαι όμορφη... και όποιο μέσο και αν ζητήσεις ...  να απολαμβάνεις το ταξίδι. Διάλεξα. επέλεξα. Σήμερα να περπατήσω. Αλλά θα πάω κάπου ήρεμα. Θα κάτσω σε ένα παγκάκι να αγναντέψω. και θα βλέπω ότι επιζητώ. Αυτό το κάστρο θα είναι το δικό μου, μα και το δικό σου. Θα πετάξω χαμηλά την άλλη φορά. Να σε πιάσω, να σε φέρω. Τα ίδια όνειρα να μοιραστούμε.

Τι κάνουμε ; Θα καταλάβουμε πότε;  Τι περιμένουμε; Ποτέ λοιπόν θα αρχίσει η πραγματική συζήτηση ; Η συζήτησή  που θα διερωτάται το πως θα κινηθούμε τα επόμενα χρονιά. Πώς θα πορευτούμε ; Θα περιμένουμε στάσιμοι να μας προπαγανδίζουν κάθε μέρα τα παπαγαλάκια και εμείς να κλαίμε και να σιχαινόμαστε τον εαυτό μας. Κάνανε λάθη , κάναμε λάθη φτάνει. Και μετά τι ; 

Δεν αρκεί ' Τι άλλαξε τι γύρισε και έχασε κείνος που το λυγμό προσκύνησε, ποιο θάνατο αμαύρωσε και ποια ζωή να ζήτησε... Ο θεατής είναι περιτριγυρισμένος από τοίχους, ο πρωταγωνιστής ίσως να βρίσκεται κάπου εκεί κλεισμένος στις σκέψεις του και η παράσταση ξεκινά. Κανόνες στρατηγικής και γρήγορο παίξιμο σε αποσυντονίζουν. Αποφάσισα να τα αφήσω πίσω και να επικεντρωθώ, μα εσύ ζηλεύεις να βλέπεις, η μέρα ξεκινά μεσημέρι και όλα σκοτεινιάζουν. Ίδιο μοτίβο. Σήμερα ξυπνώ νωρίς .Όμορφα τα βλέπω, εύμορφα μα εύπλαστα, ηλιόλουστο πρωινό, μεθυσμένο βράδυ,να ξυπνάς με όρεξη σου λέω. Βόλτα στο άγνωστο εθελοντικά και ξαφνικά νιώθεις καλύτερα. Τι είναι αυτό που σε υποκινεί, επικροτεί για να εκτονωθείς στη ζωή σου? Άλλα τα λόγια της καρδιάς σου και άλλα τα μυαλά σου, χώνεσαι, αγχώνεσαι για το αυριανό σου ραντεβού κλεισμένος αυτή τη φορά σε μια καρέκλα και σ' ένα δωμάτιο με άλλους, λίγος αέρας να αναπνεύσεις και η μυρωδιά του καφέ για να σηκωθείς να περπατήσεις, να αγναντέψεις, να αισθα...

Σου γράφω πάλι με συνήθειες ,καταραμένες και αυτές όπως τα λόγια που μου λες, αυτά της απάθειας, αυτές είναι που δόξασες, σ αυτές που πενθείς όσο και αν είναι αβάσταχτα τα δειλινά σου, το βράδυ και αν είναι ατελείωτο θα είναι από συνήθεια. Εσύ, που γνεφες εσύ που τα χες θωρήσει σαν να ναι όλα απο την ίδια αρχή, ένα η σκοτοδίνη ένα και το φώς... ζήτα μη χαθείς και εσύ στα πράματα τα σκοτεινά, ζήτα   ... Σου γράφω σαν μην υπάρχει αύριο, σαν όλα αυτά που ήταν εκεί και χάθηκαν και δεν ζητήθηκαν απο κανέναν σαν να μην υπήρχαν και ίσως είμαστε τελικά άλογοι δεν είναι συνήθεια.. νεκρά προσωπία και ζωές ανθρώπων σε πλαστά ιδανικά δανεικά ζητούν, εξευτελίζεσαι και σωπαίνεις... ξέρεις τι θα διαλέξεις?... -Πρεπει να διαλέξω? Επιτέλους μου απάντησες... ξέρεις ... αυτό το σκηνικό επαναλαμβάνεται. Είμαστε απροσάρμοστοι και γιατί να μην ηρεμήσουμε στο γιατί, γιατί δεν μπορέσαμε να μην ονειροπολούμε? και ήχοι μικροί, μικρές ιστορίες και μεγάλες χορεύουν στον ουρανό μας και ποια αλήθεια ποια ζ...

απροσδόκητο Δίχτυ , διαλεκτό οι ψυχές μας' άσε τον κόσμο να μιλήσει  κι ότι έχει να σου ειπή θα είναι δικό σου. Κόσμε μου μικρέ, μικρέ μου διαβατάρη  τι σ' έχω γώ μες την καρδιά κι άλλος θα σε πάρει. Λαμπάκια τρεμοπαίζουν  σε σκοτεινά παλάτια, πόρνες σκέψεις, πληρωμή ζητάνε, ένα έχω να σου δώσω'  κι αυτό το κράτησα για μένα. Λουλούδια κι άλλα μυρωδικά, έφερα στο κρεβάτι, για πρωινό σου τά ταξα' μα το παλάτι τούτο' είχε άλλο καημό. Το σώμα ζήταγε' κι αυτό, το κράτησα για μένα. Ξύλινα πατώματα και ήχοι. Κόσμε μου μικρέ, μικρέ μου διαβατάρη  τι σ' έχω γώ μες την καρδιά κι άλλος θα σε πάρει. Ένα τίποτα ζητώ΄ ακούς' κι σύ να ξέβρεις' τρύπες ενώνουν τα κορμιά μας και δένουν μεταξύ τους σαν άλλες συμπληγάδες μπλέκουν στη σιγή τους.

Μεγάλοι Έλληνες  Η Μελίνα Μερκούρη (Μαρία Αμαλία Μερκούρη) (Αθήνα, 18 Οκτωβρίου 1920 – Νέα Υόρκη, 6 Μαρτίου 1994) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και πολιτικός. Καταγόταν από σπουδαία οικογένεια πολιτικών. Μεγάλη ηθοποιός βραβευμένη με διεθνή βραβεία και παγκόσμιας ακτινοβολίας προσωπικότητα διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού όλων των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ (όπως τόνισε και ο Ανδρέας Παπανδρέου "άντεξε" και στους 16 ανασχηματισμούς κυβέρνησης που έκανε), από το 1981-1989 και 1993-1994. Ο παππούς της, Σπυρίδων Μερκούρης, είχε διατελέσει για πολλά χρόνια δήμαρχος Αθηναίων και ο πατέρας της, Σταμάτης Μερκούρης χρημάτισε βουλευτής. Συνέντευξη: Μέρος 1 http://youtu.be/Lj-fMKewbQE Μέρος 2 http://youtu.be/jdC1M9vsA2c Μέρος 3 http://youtu.be/XyXh2L-aQfΕ Μέρος 4 http://youtu.be/8x5JTlUEm20 Μέρος 5 http://youtu.be/xyLeQ2RHjHo ΠΗΓΗ : WIKIPEDIA VIDEO : YOUTUBE

Η αλήθεια είναι ότι η Ιστορία δεν τελειώνει ποτέ επίσης η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν άπειρα βιβλία που να εξηγούν τα γεγονότα της. Σκέφτηκα να παραθέσω μια λίστα και λίγα λόγια για αυτά τα βιβλία τα οποία θεωρούνται τα σημαντικότερα για την Ιστορία της σύγχρονης Ευρώπης.

Μεγάλοι Έλληνες  Ο  Εμμανουήλ Ροΐδης  ( 28 Ιουλίου   1836  –  7 Ιανουαρίου   1904 ) ήταν σημαντικός  Έλληνας   λογοτέχνης  και δοκιμιογράφος. Θεωρείται ένας από τους πιο πνευματώδεις συγγραφείς που παρουσιάστηκαν στα ελληνικά γράμματα, ενώ το έργο του καλύπτει πολλά διαφορετικά είδη, όπως το  μυθιστόρημα , το  διήγημα , τις  κριτικές μελέτες , κείμενα πολιτικού περιεχομένου, μεταφράσεις και χρονογραφήματα.

Ο Δεσμώτης του ιλίγγου του Πιερ Μπουαλό και Τομά Ναρσεζάκ Ένα ωραίο μικρο βιβλίο για να περάσετε την ώρα σας. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που αναφέρεται πριν την περίοδο δεύτερου παγκοσμίου σε έναν έρωτα μεταξύ ενός δικηγόρου και της  γυναίκας ενός φύλου του την οποία παρακολουθεί ως ντετέκτιβ για λογαριασμό του άντρα της. Ένα δραματικό μπέρδεμα που οδηγεί σε μια καθόλου ξεκάθαρη κορύφωση.Το βιβλίο που έγινε ταινία από τον Άλφρεντ Χίτσκοκ την όποια ομολογώ πως δεν έχω δει. Θέλω να πιστεύω το ίδιο απολαυστική όσο και το βιβλίο.     

Τι είναι λοιπόν ωραίο; υπάρχει πραγματικά ; είναι όλα τα "ωραία" το ίδιο ωραία ; Το ωραίο είναι μια αφηρημένη έννοια.

Επιστροφή στην πραγματικότητα και στην καθημερινότητα' δυο έννοιες που οφείλεις να μη τις συγχέεις, δυο έννοιες αλληλοσυνδεόμενες μα και συγκρουόμενες στο μυαλό ενός ταξιδιώτη. Κοινωφελή προγράμματα εξαπάτησης' θύματα εμείς στην αναζήτηση του ρεαλισμού και εμείς σε μια πνευματική αναζήτησή και άλλοι που ψάχνουν την ουτοπία.. Ιδέες όνειρα από ένα κόσμο εύπλαστο μέσα σε ένα κόσμο δύστροπο με δόσεις ευτυχίας σε μια άλλη πραγματικότητα που θέλει να την αφήνει απέξω..Γιατί? ''Το φθάσιμον είναι ο προορισμός σου αλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου ..τους Κύκλωπας.. δεν θα τους συναντήσεις αν δεν τους κουβανείς μες στη ψυχή σου..'' Ποια ποιότητα αναζητείς ' σε ποιο από τα πρόσωπα να σου απευθυνόμαστε? Ποίος εαυτός είσαι τώρα? Είσαι ένας αδύναμος ερωτύλος σε μία σχέση εξάρτησης και ένας πολεμιστής του φωτός στην ουτοπική του αυτοκρατορία..είσαι τελικά όλα αυτά που σε συγχύζουν και περιμένεις να σε αγαπήσουν όπως εσύ ξέρεις να αγαπάς.. Τώρα, Στέκεσαι μετέωρος με ...

-Κόστος φυσικού χυμού 2.5 € σε τυχαίο πρατήριο κατανάλωσης βρώσιμων και πόσιμων. -Κόστος φρέντο εσπρέσσο και ενός χύμου 2.3 € σε άλλο τυχαίο ιδίου είδους. Το χρήμα είναι εν τέλει υποκειμενικό και τι όμως είναι αντικειμενικό? Εκτός απο τους κανόνες που ορίζουν ένα έργο ώς έργο τέχνης, η κρίση μας, που ακολουθείται της αρχικής εκτίμησης-ενστικτωδώς λειτουργεί με υποκειμενικά κριτήρια. Το μάτι μας δεν ''πέφτει έξω'' , τα αυτιά μας? και αν όχι? γιάτι έχουμε αυτή την κυβέρνηση? Πρώτη παρατήρηση: Ο εκλεγμένος αλλά στα μάτια και αυτιά μου ετερόκλητος αυτοαποκαλούμενος υπουργός διατυμπανίζει επι τρείς ώρες αόριστρες απαντήσεις. Δεύτερη παρατήρηση: Η παρουσία μου σε πρόσφατη συναυλία έδειξε ότι τα ζευγάρια αν τα ορίσουμε ώς ένα, μέν αποδέχονται την ατομικότητα τους προς το σύνολο αλλά δε συμμερίζονται τη μοναχικότητα του ετέρου όντας ήμισυ. Ο άνθρωπος όριζεται απο τις αποφάσεις του και αποδέχεται τις πράξεις του με αντικειμενικότητα ή λειτουργεί κάτω απο ίσοις όροις με ...

Η έξωση (μία ιστορία  από το μέλλον) Σε μία περιοχή μιας πόλης η πόρτα χτυπά δυνατά Ιδιοκτήτης: Αφήστε με ήσυχο, δεν έχω να σας δώσω τίποτα Διαπραγματευτής: Κύριε το σπίτι , πλέον, δεν σας ανήκει

  Το Stigma Radio ξεκίνησε ως διαδικτυακό ραδιόφωνο και μετεξελίχτηκε σε ένα Web Radio/Μαγκαζίνο το οποίο φιλοδοξεί να κερδίσει τις καρδιές σας και την εκτίμησή σας . Κατά πρώτο λόγο υποδέχεται μεγάλη ποικιλία μουσικής κυρίως Pop,Rock,New Soul από όλες τις δεκαετίες εκτελεσμένη με μοναδικό τρόπο. Χωρίς τα συμπλέγματα και την τρέχουσα αισθητική των συμβατικών ραδιόφωνων δημιουργεί ένα εκρηκτικό μίγμα ήχων που το κάνει μοναδικό. Ακολούθως φιλοξενεί εκπομπές από νέα ταλαντούχα παιδιά γεμάτες χιούμορ, αισιοδοξία και θετική ενέργεια που αγαπάνε την μουσική και την επικοινωνία. Η επικοινωνία κορυφώνεται μέσω Stigma Radio Chat που η πρόσβασή του επιτυγχάνεται μέσω FB login, μια επιλογή που προτιμήθηκε σε σχέση με την ανώνυμη είσοδο ή οποία ίσως υποβίβαζε την ποιότητα της επικοινωνίας. Τελευταία το site εμπλουτίστηκε με μουσικές ειδήσεις καθώς και άρθρα γενικού περιεχομένου από διάφορες κατηγορίες που φιλοδοξούν να σας ενημερώσουν, να σας προβληματίσουν και γιατί όχι να...

Περίληψη Ένας λαθρομετανάστης βρίσκεται δολοφονημένος σ' ένα δημοτικό οικιστικό συγκρότημα του Εδιμβούργου: ρατσιστικό έγκλημα ή κάτι τελείως διαφορετικό; Εκτός από το φόνο, τον επιθεωρητή Ρέμπους τον απασχολούν, βέβαια, και άλλα ζητήματα: το παλιό του αστυνομικό τμήμα έκλεισε και οι ανώτεροί του θα προτιμούσαν να βγει στη σύνταξη παρά να τον έχουν στα πόδια τους. Ο Ρέμπους όμως δεν θα τους κάνει το χατίρι. Στο πλαίσιο της έρευνάς του, θα επισκεφθεί ένα κρατητήριο προσφύγων, θα συναλλαχθεί με τον βρομερό υπόκοσμο του Εδιμβούργου, και σχεδόν θα ερωτευτεί... Στο μεταξύ, η συνεργάτιδά του η Σίβον έχει τα δικά της προβλήματα. Μια έφηβη το έσκασε απ' το σπίτι της κι η Σίβον καλείται να βοηθήσει την οικογένεια, που σημαίνει ότι θα βρεθεί πιο κοντά απ' ό,τι θα ήθελε στον ιστό ενός βιαστή. Πώς συνδέονται όλα αυτά με το θέμα δύο σκελετών -μιας γυναίκας κι ενός νηπίου- που βρέθηκαν θαμμένοι κάτω απ' το τσιμεντένιο πάτωμα ενός κελαριού στην Κρεαταγορά;

 Τελικά τι μας ορίζει? -Μην είναι η παράδοση και τι εννοείς οταν λες παράδοση; Η Ελλάδα είναι αυτή του Αλεξάνδρου ή διαφέρει με αυτή του Πλάτωνα; Ελλάδα ειναι η ιστορία του χθές ή μηπως η ιστορία του παρελθόντος ειναι το μέλλον του σήμερα; Ενωμένοι υπερασπίζουμε τον Ελληνισμό και ενωμένοι αφανίζουμε πολιτισμούς ως ήρωες, το κακό και το καλό διχάζει.Το τώρα ειναι μια συνέχεια και η ιστορία είναι κάπου στο μέλλον. Ποία Ελλάδα αγαπάμε;για ποία συστρατευόμαστε και ο Χριστός τι λέει? ΄΄Μην είναι τ΄άσπαρτα ψηλά βουνά  Μην είναι ο ήλιος της που χρυσολάμπει΄΄? άσχετο.ή σχετικό; αυτό αναρωτιέται ο Ιωάννης Πολέμης.  Αλήθεια,ψέματα,αγάπη,προδοσία,ελευθερία,δουλεία? ΄΄Το πνεύμα και στο χώμα λάμπει,το νιώθω, με σκοτάδια μέσα μου παλεύει΄΄ Έγω θα παλέψω για το δίκαιο χωρις βία αλλά μήπως τελικά κοροιδευόμαστε.. τώρα απλά πληρώνουμε.

«Ζούμε στης Ευρώπης τον πάτο» Η πρόταση του Θόδωρου Τερζόπουλου για την κρίση είναι το «Amor» Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ «Πουλιόμαστε. Ξεπουλιόμαστε με συνειδητό πλέον τρόπο, μετατρέποντας τη χώρα σε λοταρία. Πουλιόμαστε στην καθημερινότητά μας, ξεπουλιόμαστε σε σχέση με το συνάνθρωπό μας. Ζούμε πραγματικά μια κατάσταση που θυμίζει μια μεταμοντέρνα δικτατορία στην οποία όλα είναι επιτρεπτά. Το ότι μπορείς να λες ό,τι θέλεις στο Διαδίκτυο και στο facebook δεν είναι Δημοκρατία.

  1ο βιβλιο: 25/10/2010 O βιος και η πολιτεια του Αλεξη Ζορμπά-Ν.Καζαντζακης ΕΚΔΟΣΕΙΣ: Καζαντζακης 2ο βιβλιο: 26/10/2010 Ο Μικρος Πρίγκηπας- Σ. Εξεπερυ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΠΑΤΑΚΗ 3ο βιβλιο: 27/10/2010 Ο Ηλιθιος- Φ.ΝΤΟΣΤΟΓΕΦΣΚΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΓΚΟΒΟΣΤΗ 4ο bιβλιο: 29/10/2010 ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ - Τ. ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΚΕΔΡΟΣ 5o βιβλιο : 01/11/2010 ΧΙΟΥ ΣΕΛΓΟΥΙΝ ΜΩΜΠΕΡΛΥ - ΕΖΡΑ ΠΑΟΥΝΤ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΠΑΤΑΚΗ 6ο βιβλιο: 02/11/2010 ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΖΑΡΑΤΟΥΣΤΡΑ- ΝΙΤΣΕ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΠΑΝΟΠΤΙΚΟΝ 7ο βιβλιο : 03/11/2010 Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΣΤΗ ΣΙΚΑΛΗ - Τζ. Ντ. Σάλιντζερ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ 8o βιβλιο : 04/11/20100- 5/11/2010 και 08/11/2010 -Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ -Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΩΝ -Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΝ (ΤΡΙΛΟΓΙΑ) ΤΟΥ ΕΡΙΚ ΧΟΜΠΣΜΠΟΜ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΜΙΕΤ (Μορφωτικο Ιδρυμα Εθνικης Τραπεζας) 9ο βιβλιο: 09/11/2010 100 ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΝΑΞΙΑ –ΓΚ. ΜΑΡΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΛΙΒΑΝΗΣ

ΩΡΑ: 15:10

Ανάγνωση η οποία δεν προκαλεί ευχαρίστηση δεν φέρνει ούτε ωφέλεια Πόρτερ Από τη στιγμή που έπιασα το βιβλίο σου μέχρι που το άφησα, πέθανα στα γέλια. Κάποια μέρα σκοπεύω και να το διαβάσω Groucho Marx Βρείτε καιρό να διαβάζετε, είναι το μυστικό της σοφίας

Παρατηρητής σε απόψεις, σε συνήθειες, σε ανθρώπους που μιλάνε και σκέφτονται ..εξέγερση που γίνεται επανάσταση.. Έρωτας που γίνεται αγάπη. Λένε για τον έρωτα είναι δημόσιο αγαθό' πόσο εύκολη είναι μια εξέγερση και τι παράγοντες την χαληνεύουν; Βρέθηκα στους ''εορτασμούς'' της εξέγερσης' και γιατι να μην είναι γιορτή; Γιορτή δεν είν’ο έρωτας; ''H επανάσταση δε σημαίνει χείμαρρους αίματος. Η επανάσταση σημαίνει το ριζικό μετασχηματισμό των θεσμών της κοινωνίας'', λέει ο Κορνήλιος Καστοριάδης. Ο έρωτας ειναι αναρχικός, είναι ο τρόπος που λειτουργεί ο άνθρωπος χωρίς κανόνες. Μπορούμε να βάλουμε κανόνες στην αναρχία; Aναρωτιέμαι και συζητάμε, βρέθηκα στο ''Φλοράλ'' στα Εξάρχεια λίγες μέρες πρίν τις 17 Νοέμβρη,στην παρουσίαση του βιβλίου:'' Πολυτεχνείο 1973.Η απαρχή ενός αυτόνομου κινήματος''. Είδα κόσμο να αγωνιά και η αδιαφορία στα μάτια των κατοίκων της Αθήνας είχε πάρει τη θέση της απ...

Είναι ένα περιοδικό που δεν θα βαρεθείτε να διαβάζεται. Ένα περιοδικό διαφορετικό από τα συνηθισμένα με video και διαδραστικές λειτουργίες,ειναι δωράν ρίξτε του μια ματιά ίσως αρέσει και σε εσάς.  http://www.muteline.gr/

Οικονομικότερο θα είναι φέτος το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι   για όσους επιλέξουν να αγοράσουν προϊόντα χωρίς μεσάζοντες. 1)   Ο Δήμος Ηρακλείου Αττικής θα προβεί στην   8η διανομή προϊόντων χωρίς μεσάζοντες   την Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2013. Η διανομή θα γίνει Κουντουριώτου & Νεότητος από τις 08.00 μέχρι τη 13.00. Πληροφορίες στο 213 2000103, 213 2000141.Για την 8η διανομή δεν είναι απαραίτητο να έχετε κάνει προ παραγγελία. ·          Τα προϊόντα περιλαμβάνουν: Μέλι 5 € το κιλό, φέτα 6,75€ το κιλό, γλυκό κουταλιού 5€, λάδι 3,2€ το λίτρο, ρύζι 0.90€ το κιλό, γίγαντες 3,50€ το κιλό, ζυμαρικά 2,10 € το κιλό, ελιές 2,50€ το κιλό, σαπούνι ελαιόλαδου 0,90€, πατάτες 0,50€ το κιλό, αλέυρι 0.55€ το κιλό, φακές 1,70€ το κιλό, γραβιέρα Ρεθύμνου 9,5€ το κιλό, κρασί 1,00€ το κιλό, αλλαντικά 3,20€ το κιλό . 2)   Ο Δήμος Αμαρουσίου θα πραγματοποιήσει την δράση Κυριακή 15 Δεκεμβρίου  Η διαδικασία ...

Η ΠΥΛΗ

Με το ίδιο σύνθημα σαράντα χρόνια μετά και στον ίδιο χώρο απ’ όπου όλα ξεκίνησαν   σας καλούμε να γιορτάσουμε μαζί την επέτειο της εξέγερσης του  Πολυτεχνείου με μια μεγάλη συναυλία.   Η Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης» παρουσιάζει κύκλους τραγουδιών σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου στο προαύλιο του Πολυτεχνείου στην οδό Πατησίων την Πέμπτη 14 Νοεμβρίου στις 7.00 το απόγευμα.   πηγη:  www.ertopen.com

Καιρός ηταν να το πάρω απόφαση να στοιβάζω τις κούτες μου και τις αναμνήσεις μου σε κούτες!.. Ο Σεφέρης μου έδωσε τη λύση βέβαια το διάβασα σε μία τσαλακωμένη μου κόλλα απο το '06.. ''Ο τόπος μας είναι κλειστός. Τον κλείνουν οι δυο μαύρες Συμπληγάδες. Στα λιμάνια την Κυριακή σαν κατεβούμε ν’ ανασάνουμε, βλέπουμε να φωτίζουνται στο ηλιόγερμα σπασμένα ξύλα, από ταξίδια που δεν τέλειωσαν σώματα που δεν ξέρουν πια πώς ν’ αγαπήσουν.''

Μου αρέσει να ''περιπλανιέμαι'' στο internet και να βρίσκω κάποιους Έλληνες που είχαν μια διαφορετικότητα. Πήγαν κόντρα, για κάποιο λόγο, για κάτι που τους έκανε να μείνουν χαραγμένοι μέσα στο ανεπίσημο βιβλίο της Ελληνικής ιστορίας. Ανοίγω μία ενότητα ,που θα   ασχολείται με αυτούς   ανεβάζοντας τους στο blog ελπίζοντας έστω και ένας να μάθει   την ιστορία τους. Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Ο  Νίκος Κοεμτζής  (ή Κουγιουμτζής) (γεννήθηκε στο  Αιγίνιο   Πιερίας  στις  17 Ιανουαρίου   1938  και πέθανε στην  Αθήνα  στις  23 Σεπτεμβρίου   2011 ) ήταν  Έλληνας  καταδικασμένος για ανθρωποκτονίες που έγιναν σε νυχτερινό κέντρο το 1973. Συνελήφθη για το φόνο τριών (ανάμεσά τους δύο αστυνομικών) και τον τραυματισμό άλλων οκτώ ανθρώπων για ασήμαντη αφορμή και καταδικάστηκε τρεις φορές σε θάνατο και οκτώ σε ισόβια. Έγραψε την αυτοβιογραφία του, την οποία πουλούσε για να ζήσει.

Υστερα από τριάντα χρόνια καριέρας ως αρχιτέκτονας, τη θέση του σχεδιαστηρίου πήραν το καβαλέτο μου, τα λάδια και τα τελάρα μου. Αυτονόητες ερωτήσεις όπως «τι κάνεις;» απέκτησαν όχι και τόσο αυτονόητες απαντήσεις... «αγωνίζομαι», «είμαι μόνος μου»... Ψάχνω να βρω ένα τρόπο να αφηγηθώ τη δική μου ιστορία, να μιλήσω για την ουσία της ανατροπής, της ζωής και των ονείρων μου. Υλικό είναι ο άνθρωπος που έχει ξεχαστεί, και από φορέας της ζωής και της δημιουργίας (γιατί την εμπεριέχει), γίνεται αναλώσιμο υλικό της ιστορίας. Προσπαθώ να δώσω ταυτότητα στην καθημερινότητά μας. Τη θλίψη, τη μοναξιά, την αθωότητα... Με τη διαφορά ότι πριν ασχολιόμουν με το κέλυφος, ενώ τώρα με το περιεχόμενο, την ουσία. Απέναντι στην ντροπή για τα χαμένα μας όνειρα, απέναντι στο χρόνο που βιάζεται να κάνει τη ζωή μας μια ένοχη ανάμνηση, βάζω την αθωότητα, το λυρισμό, την περιφρόνηση και την υπέρβαση. Ανθρώπιν...

ΜΕΤΑ ΑΠΟ  ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΡΘΡΩΝ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΨΑΞΩ ΛΙΓΟ ΤΟ ΘΕΜΑ MALL. ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΤΑ ΔΥΟ ΑΡΘΡΑ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΣ ΒΓΑΛΕΙ ΟΤΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΝΟΜΙΖΕΙ. ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΑΘΕΣΩ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΚΑΘΩΣ ΜΗ ΕΙΔΙΚΟΣ. ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ COPY PASTE ΟΤΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΟΙΕΣ ΔΙΝΟΥΝ ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΑ SITE ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ Το μεγαλύτερο αυθαίρετο της Ευρώπης Το ΣτΕ ακύρωσε άδεια του «The Mall Athens» Προφίλ Είναι ο νέος σας προορισμός! Στο Μαρούσι, την καρδιά της Αττικής, δίπλά στο σταθμό "Νερατζιώτισσα", στην Αττική Οδό, ένας μοναδικός χώρος συγκεντρώνει περισσότερες από 200 διαφορετικές επιλογές για αγορές, διασκέδαση και φαγητό, εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή στις αγοραστικές και ψυχαγωγικές επιλογές των Αθηναίων.

                                                      Τι θες από τον κύκλο; ο κύκλος σου δυο ζάρια, ο κύκλος σου μια ζαριά, δεν σταματάει,δεν το θες.    

Τρία ντοκιμαντέρ από αυτούς που κάθονται. Η ΕΡΤ όπως όλες οι δημοσιές επιχείρησες έχουν κάλους και κακούς υπαλλήλους, στην Ελλάδα όμως φεύγουν όλοι ή μάλλον όχι. Αυτή είναι η δημοκρατία που θέλουν διώχνει 2500 υπαλλήλους για να πάρει 2000 δηλαδή 80%. Τα αποτελέσματα των εκλογών που διεξήχθησαν έχουν ως εξής: Για το Δ.Σ.: ΕΝΙΑΙΑ ΚΙΝΗΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ( ΠΑΣΟΚ- ΝΔ )   :      71,67%.         Έδρες      14 ΠΑΣΥΜΗΤΕ   :                                                              11,67%.           Έδρες        2 ΔΑΣ   :     ...