κριτική - κρίση

... Μέσα από τη σύγκριση διαφορετικών αντιγράφων παρόμοιων συνθηκών το επιθυμητό αποτέλεσμα θα είναι να βγει κάτι αυθεντικό, έτσι δεν είναι?...

Μετανάστες, Πρόσφυγες, νεκροί.
άνθρωποι σώζουν και σώζονται μέσα από τη κρίση και άλλοι που δε συμμετείχαν σ αυτό, κρίνουν.

Κριτές και κριμένοι..
μια άλλη ζωή διαλέξανε, σ' αυτή προσπαθούν να επιβιώσουν και άλλοι πάλι θα πάρουν ένα βραβείο, λες και έχει σημασία η προβολή, ή μήπως έχει , τελικά, άμα δεν πειστούν εκατοντάδες, εκατομμύρια μάτια, δεν γίνεται πραγματικότητα το σκηνικό, θέλουμε εικόνα...
τότε για ποια κριτική σκέψη μιλάμε?

..βέβαια για να προέλθει η κρίση απαιτούνται πληροφορίες, γεγονότα, θάνατοι, ζωές και μετά ναι κύριε να πάρεις το βραβείο σου.

ένα χώμα αδειανό, μια στάλα στη ζωή και θάλασσα το κενό σου , να το γεμίσεις... εύκολο ε?
στέκομαι καθήμενος αυτή τη φορά, αν και μόνο του μοιάζει οξύμωρο.
σαν να σε ακούω προσεκτικά και να μου αραδιάζεις λέξεις και έννοιες που τις καταλαβαίνω από τα συμφραζόμενα.
κάποτε σου λέω, ταξίδευαν για να βρούνε αυτό που είχαν ακούσει , δεν το είχαν δει, ήταν σε ιστορίες, πίστευες ότι μπορούσε να είναι αληθινό και τότε και μόνο τότε εσύ ήσουν ο κριτής , ποιανού?

το αληθινό είναι μέσα μας, όταν το βγάζουμε έξω τότε κρινόμαστε, αλλά ποιος δε θέλει την ευλάβεια, που σαν όρος είναι μεν προσήλυτος άλλα καθόλα αδιάφορη η σημασία της ' και όταν υπάρχει' το παραμύθι, όλα ρόδινα, μα όταν αυτό τελειώσει-γιατί δεν έχουν όλα αίσιο τέλος-
ξεκινάμε από την αρχή. θάλασσα και πάλι θάλασσα, πηγή ζωντάνιας και καταπακτή ψυχών.

χαμένος σε ένα νησί σε μια αίθουσα και κάποιος με κρίνει.

κρίση, γνωστή λέξη σήμερα

.. κρίνω
κριτής.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

κάποτε θα έρθουν να σου το πουν

Μια προσμονή στα μάτια. Ήταν η εκκίνηση για το ταξίδι. Σώματα και βλέμματα θα πλησιάζουν, θα ενώνονται με ένα φιλί και όλα θα είναι αρμονικά πλασμένα. ήσουν εκεί, εκείνο το βράδυ, σε ένα βαθύ σκοτάδι με μοναδική λάμψη και άλλα βράδια σιωπηλά με το φως από τους δρόμους που δειλά προσμένουν τα λαστιχένια μεταλλικά σώματα. Δροσιά και ξύπνημα στα πρώτα ανιχνευτικά χάδια. Ξημερώνει πάλι και σε έχω μέσα μου σε ένα κόσμο που δε θέλω να χάσω, εκεί θέλω να χαθώ. Ξυπνάς , αισθάνεσαι τη γεύση της και είσαι ευτυχής, δίνεις με όσες αισθήσεις και νιώθεις τους παλμούς του σώματος, βυθίζεσαι. μα φεύγεις , που πας σε ποιόν κόσμο θα τριγυρνάς ξανά από την αρχή άσπιλος , σε ποιο φως θα μιλήσεις, με ποιον θα συνομιλήσεις και τι θα κοιτάς? το άδειο παράθυρο τότε είχε να σου πει, βουίσματα σαν μελωδίες ακόμα και οι φωνές ποιήματα. Τώρα γράφω για σένα μα είμαι μακριά.

βροχερή καλημέρα!

Τα εκατό βιβλία που πρέπει να διαβάσει κάποιος μέχρι να πεθάνει

1ο βιβλιο: 25/10/2010 O βιος και η πολιτεια του Αλεξη Ζορμπά-Ν.Καζαντζακης ΕΚΔΟΣΕΙΣ: Καζαντζακης 2ο βιβλιο: 26/10/2010 Ο Μικρος Πρίγκηπας- Σ. Εξεπερυ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΠΑΤΑΚΗ 3ο βιβλιο: 27/10/2010 Ο Ηλιθιος- Φ.ΝΤΟΣΤΟΓΕΦΣΚΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΓΚΟΒΟΣΤΗ 4ο bιβλιο: 29/10/2010 ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ - Τ. ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΚΕΔΡΟΣ 5o βιβλιο : 01/11/2010 ΧΙΟΥ ΣΕΛΓΟΥΙΝ ΜΩΜΠΕΡΛΥ - ΕΖΡΑ ΠΑΟΥΝΤ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΠΑΤΑΚΗ 6ο βιβλιο: 02/11/2010 ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΖΑΡΑΤΟΥΣΤΡΑ- ΝΙΤΣΕ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΠΑΝΟΠΤΙΚΟΝ 7ο βιβλιο : 03/11/2010 Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΣΤΗ ΣΙΚΑΛΗ - Τζ. Ντ. Σάλιντζερ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ 8o βιβλιο : 04/11/20100- 5/11/2010 και 08/11/2010 -Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ -Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΩΝ -Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΝ (ΤΡΙΛΟΓΙΑ) ΤΟΥ ΕΡΙΚ ΧΟΜΠΣΜΠΟΜ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΜΙΕΤ (Μορφωτικο Ιδρυμα Εθνικης Τραπεζας) 9ο βιβλιο: 09/11/2010 100 ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΝΑΞΙΑ –ΓΚ. ΜΑΡΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΛΙΒΑΝΗΣ

Έρωτας και Εξέγερση

Παρατηρητής σε απόψεις, σε συνήθειες, σε ανθρώπους που μιλάνε και σκέφτονται ..εξέγερση που γίνεται επανάσταση.. Έρωτας που γίνεται αγάπη. Λένε για τον έρωτα είναι δημόσιο αγαθό' πόσο εύκολη είναι μια εξέγερση και τι παράγοντες την χαληνεύουν; Βρέθηκα στους ''εορτασμούς'' της εξέγερσης' και γιατι να μην είναι γιορτή; Γιορτή δεν είν’ο έρωτας; ''H επανάσταση δε σημαίνει χείμαρρους αίματος. Η επανάσταση σημαίνει το ριζικό μετασχηματισμό των θεσμών της κοινωνίας'', λέει ο Κορνήλιος Καστοριάδης. Ο έρωτας ειναι αναρχικός, είναι ο τρόπος που λειτουργεί ο άνθρωπος χωρίς κανόνες. Μπορούμε να βάλουμε κανόνες στην αναρχία; Aναρωτιέμαι και συζητάμε, βρέθηκα στο ''Φλοράλ'' στα Εξάρχεια λίγες μέρες πρίν τις 17 Νοέμβρη,στην παρουσίαση του βιβλίου:'' Πολυτεχνείο 1973.Η απαρχή ενός αυτόνομου κινήματος''. Είδα κόσμο να αγωνιά και η αδιαφορία στα μάτια των κατοίκων της Αθήνας είχε πάρει τη θέση της απ...

υπάρχει άραγε κενό και γιατί να προσέξουμε

Μετοικίζοντας και μετατοπίζοντας εαυτό στην προσπάθεια εξυγίανσης του νου βρέθηκα αποκομμένος από συνήθειες από πράξεις αυτοτελείς που μου έδειχναν ένα κομμάτι του εαυτού μου, ζώντας και απαρνώντας κάθε μου δεκτική πράξη ως εφάμιλλο του κακού μου εγώ. Τελικά όμως κάνοντας έναν απολογισμό με λογική σύνδεση της πραγματικότητας και έχοντας καθαρό το οπτικό μου πεδίο ο απεγκλωβισμός από τα ιδανικά έρχεται δεύτερος και συμπάσχει με τα κομμένα σου φτερά σε μια κατάσταση ταλάντωσης από τα εκκρεμή στερεά της φύσης σου. Γιατί αναρωτιέσαι να ζεις σε έναν κόσμο που χωρίζεται στη μέση που έχεις ένα τέλμα , κάθε μέρα η μάλλον βράδυ κάνεις όνειρα μη υλοποιήσιμα και τα πιστεύεις, πλασματικός ο νους αφερέγγυος και αγενής σε αυτά που θέλεις ή πιστεύεις πως θέλεις και θες να κατακτήσεις και όχι μόνο για σένα, για όλους όσους σου έδειξαν το δρόμο της ζωής , για όσους στάθηκαν μαζί σου και θέλησες να μοιραστείς και να ακούσεις. γίνεσαι ένα, συμπάσχεις και μετά ξεχνάς μετά ξαναθυμάσαι και θες να ...

Ευγένιος Τριβιζάς: To «Γιατί» και το «Γιατί Όχι»

« Το κάθε παιδί είναι ένας καλλιτέχνης. Το πρόβλημα είναι πώς να παραμείνει καλλιτέχνης όταν ενηλικιώνεται » είχε πει ο Πικάσο. Και η πικρή αλήθεια είναι ότι κάνουμε ό,τι μπορούμε για να καυτηριάσουμε τον καλλιτέχνη μέσα στο παιδί. Αντί να ενθαρρύνουμε και να αναπτύσσουμε, αγνοούμε ή ακόμα και διώκουμε τη φαντασία και τη δημιουργικότητα, τα δύο sine qua non της τέχνης.

Γνωμικά από πνευματικούς ανθρώπους για το διάβασμα

Ανάγνωση η οποία δεν προκαλεί ευχαρίστηση δεν φέρνει ούτε ωφέλεια Πόρτερ Από τη στιγμή που έπιασα το βιβλίο σου μέχρι που το άφησα, πέθανα στα γέλια. Κάποια μέρα σκοπεύω και να το διαβάσω Groucho Marx Βρείτε καιρό να διαβάζετε, είναι το μυστικό της σοφίας

Υπάρξη Αληθινά Μετέρωη και Πρακτικά Ασυμβίβαστη

Σου γράφω πάλι με συνήθειες ,καταραμένες και αυτές όπως τα λόγια που μου λες, αυτά της απάθειας, αυτές είναι που δόξασες, σ αυτές που πενθείς όσο και αν είναι αβάσταχτα τα δειλινά σου, το βράδυ και αν είναι ατελείωτο θα είναι από συνήθεια. Εσύ, που γνεφες εσύ που τα χες θωρήσει σαν να ναι όλα απο την ίδια αρχή, ένα η σκοτοδίνη ένα και το φώς... ζήτα μη χαθείς και εσύ στα πράματα τα σκοτεινά, ζήτα ... Σου γράφω σαν μην υπάρχει αύριο, σαν όλα αυτά που ήταν εκεί και χάθηκαν και δεν ζητήθηκαν απο κανέναν σαν να μην υπήρχαν και ίσως είμαστε τελικά άλογοι δεν είναι συνήθεια.. νεκρά προσωπία και ζωές ανθρώπων σε πλαστά ιδανικά δανεικά ζητούν, εξευτελίζεσαι και σωπαίνεις... ξέρεις τι θα διαλέξεις?... -Πρεπει να διαλέξω? Επιτέλους μου απάντησες... ξέρεις ... αυτό το σκηνικό επαναλαμβάνεται. Είμαστε απροσάρμοστοι και γιατί να μην ηρεμήσουμε στο γιατί, γιατί δεν μπορέσαμε να μην ονειροπολούμε? και ήχοι μικροί, μικρές ιστορίες και μεγάλες χορεύουν στον ουρανό μας και ποια αλήθεια ποια ζ...

Ο Αριστοτέλης για την τέχνη

Ο Αριστοτέλης ήταν αποφασισμένος να χαράξει και να μελετήσει τη φύση της τέχνης ανεξάρτητα από την ηθική και την πολιτική ( Σε αντίθεση με τον Πλάτωνα, που δεν πίστευε σε αυτό το διαχωρισμό, ο Αριστοτέλης τον θεωρεί απαραίτητο για την κατανόηση του αντικειμένου).Τοποθετείται προσπαθώντας να δώσει απαντήσεις για το δράμα ( τραγωδία ή κωμωδία ) και την επική ποίηση . Ποιο είναι, ρωτάει, το γένος στο οποίο ανήκει η ποιητική τέχνη και ποια τα είδη αυτού του γένους ;

OMeta

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου