OMeta

... Μέσα από τη σύγκριση διαφορετικών αντιγράφων παρόμοιων συνθηκών το επιθυμητό αποτέλεσμα θα είναι να βγει κάτι αυθεντικό, έτσι δεν είναι?... Μετανάστες, Πρόσφυγες, νεκροί. άνθρωποι σώζουν και σώζονται μέσα από τη κρίση και άλλοι που δε συμμετείχαν σ αυτό, κρίνουν. Κριτές και κριμένοι.. μια άλλη ζωή διαλέξανε, σ' αυτή προσπαθούν να επιβιώσουν και άλλοι πάλι θα πάρουν ένα βραβείο, λες και έχει σημασία η προβολή, ή μήπως έχει , τελικά, άμα δεν πειστούν εκατοντάδες, εκατομμύρια μάτια, δεν γίνεται πραγματικότητα το σκηνικό, θέλουμε εικόνα... τότε για ποια κριτική σκέψη μιλάμε? ..βέβαια για να προέλθει η κρίση απαιτούνται πληροφορίες, γεγονότα, θάνατοι, ζωές και μετά ναι  κύριε να πάρεις το βραβείο σου. ένα χώμα αδειανό, μια στάλα στη ζωή και θάλασσα το κενό σου , να το γεμίσεις... εύκολο ε? στέκομαι καθήμενος αυτή τη φορά, αν και μόνο του μοιάζει οξύμωρο. σαν να σε ακούω προσεκτικά και να μου αραδιάζεις λέξεις και έννοιες που τις καταλαβαίνω από τα συμφραζόμενα. κάπο...

Μετοικίζοντας και μετατοπίζοντας εαυτό στην προσπάθεια εξυγίανσης του νου βρέθηκα αποκομμένος από συνήθειες από πράξεις αυτοτελείς που μου έδειχναν ένα κομμάτι του εαυτού μου, ζώντας και απαρνώντας κάθε μου δεκτική πράξη ως εφάμιλλο του κακού μου εγώ. Τελικά όμως κάνοντας έναν απολογισμό με λογική σύνδεση της πραγματικότητας και έχοντας καθαρό το οπτικό μου πεδίο ο απεγκλωβισμός από τα ιδανικά έρχεται δεύτερος και συμπάσχει με τα κομμένα σου φτερά σε μια κατάσταση ταλάντωσης από τα εκκρεμή στερεά της φύσης σου. Γιατί αναρωτιέσαι να ζεις σε έναν κόσμο που χωρίζεται στη μέση που έχεις ένα τέλμα , κάθε μέρα η μάλλον βράδυ κάνεις όνειρα μη υλοποιήσιμα και τα πιστεύεις, πλασματικός ο νους αφερέγγυος και αγενής σε αυτά που θέλεις ή πιστεύεις πως θέλεις και θες να κατακτήσεις  και όχι μόνο για σένα, για όλους όσους σου έδειξαν το δρόμο της ζωής , για όσους στάθηκαν μαζί σου και θέλησες να μοιραστείς και να ακούσεις. γίνεσαι ένα, συμπάσχεις και μετά ξεχνάς μετά ξαναθυμάσαι και θες να ...