Καιρός ηταν να το πάρω απόφαση να στοιβάζω τις κούτες μου και τις αναμνήσεις μου σε κούτες!.. Ο Σεφέρης μου έδωσε τη λύση βέβαια το διάβασα σε μία τσαλακωμένη μου κόλλα απο το '06.. ''Ο τόπος μας είναι κλειστός. Τον κλείνουν οι δυο μαύρες Συμπληγάδες. Στα λιμάνια την Κυριακή σαν κατεβούμε ν’ ανασάνουμε, βλέπουμε να φωτίζουνται στο ηλιόγερμα σπασμένα ξύλα, από ταξίδια που δεν τέλειωσαν σώματα που δεν ξέρουν πια πώς ν’ αγαπήσουν.''