Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2016

Η δεύτερη ζωή που δεν έζησα, η αλάνθαστη

«Ο μόνος άνθρωπος που δεν κάνει λάθη είναι εκείνος που δεν κάνει τίποτα» ΤΗ. Roosevelt ~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Θα ‘πρεπε να ζούμε δυο ζωές. Η μία δεν φτάνει. Η πρώτη θα ‘πρεπε να ήταν η πρόβα, η δοκιμή. Θα τη ζούσαμε και θα σημειώναμε τα λάθη μας και τα σωστά μας. Θα σημειώναμε: «Μη σκας για το γαμημένο διαγώνισμα στη γλώσσα.  Διάβασε ποίηση.» Θα σημειώναμε: «Φίλησε ‘την, τώρα! Φίλησε ‘την, ανόητε, τι κοιτάς;» Θα σημειώναμε: «Ταξίδεψε τώρα που είσαι δεκαοκτώ.» Θα σημειώναμε: «Μην μένεις άλλο σ’ αυτή τη δουλειά. Σε τρώει.» Θα σημειώναμε: «Μην μένεις άλλο σ’ αυτή τη σχέση. Σε τρώει.»

Κανονικότητα

Το καλοκαίρι πέρασε στροφή προς την κανονικότητα. Δρόμοι άγονοι παράδρομοι,όμοια τοπία , βουτιές επιτόπου, βυθός και χαρά,  μη μιζεριάζεις. Οι εποχές αλλάζουν και τις γεύεσαι καλύτερα όταν το απολαμβάνεις.

Ο Αριστοτέλης για την τέχνη

Ο Αριστοτέλης ήταν αποφασισμένος να χαράξει και να μελετήσει τη φύση της τέχνης ανεξάρτητα από την ηθική και την πολιτική ( Σε αντίθεση με τον Πλάτωνα, που δεν πίστευε σε αυτό το  διαχωρισμό, ο Αριστοτέλης τον θεωρεί απαραίτητο για την κατανόηση του αντικειμένου).Τοποθετείται προσπαθώντας να δώσει απαντήσεις για το δράμα ( τραγωδία ή κωμωδία ) και την επική ποίηση . Ποιο είναι, ρωτάει, το γένος στο οποίο ανήκει η ποιητική τέχνη και ποια τα είδη αυτού του γένους ;