«Ο μόνος άνθρωπος που δεν κάνει λάθη είναι εκείνος που δεν κάνει τίποτα» ΤΗ. Roosevelt ~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Θα ‘πρεπε να ζούμε δυο ζωές. Η μία δεν φτάνει. Η πρώτη θα ‘πρεπε να ήταν η πρόβα, η δοκιμή. Θα τη ζούσαμε και θα σημειώναμε τα λάθη μας και τα σωστά μας. Θα σημειώναμε: «Μη σκας για το γαμημένο διαγώνισμα στη γλώσσα. Διάβασε ποίηση.» Θα σημειώναμε: «Φίλησε ‘την, τώρα! Φίλησε ‘την, ανόητε, τι κοιτάς;» Θα σημειώναμε: «Ταξίδεψε τώρα που είσαι δεκαοκτώ.» Θα σημειώναμε: «Μην μένεις άλλο σ’ αυτή τη δουλειά. Σε τρώει.» Θα σημειώναμε: «Μην μένεις άλλο σ’ αυτή τη σχέση. Σε τρώει.»