Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Δεκέμβριος, 2013

Σκελετοί στο κελάρι

Περίληψη Ένας λαθρομετανάστης βρίσκεται δολοφονημένος σ' ένα δημοτικό οικιστικό συγκρότημα του Εδιμβούργου: ρατσιστικό έγκλημα ή κάτι τελείως διαφορετικό; Εκτός από το φόνο, τον επιθεωρητή Ρέμπους τον απασχολούν, βέβαια, και άλλα ζητήματα: το παλιό του αστυνομικό τμήμα έκλεισε και οι ανώτεροί του θα προτιμούσαν να βγει στη σύνταξη παρά να τον έχουν στα πόδια τους. Ο Ρέμπους όμως δεν θα τους κάνει το χατίρι. Στο πλαίσιο της έρευνάς του, θα επισκεφθεί ένα κρατητήριο προσφύγων, θα συναλλαχθεί με τον βρομερό υπόκοσμο του Εδιμβούργου, και σχεδόν θα ερωτευτεί... Στο μεταξύ, η συνεργάτιδά του η Σίβον έχει τα δικά της προβλήματα. Μια έφηβη το έσκασε απ' το σπίτι της κι η Σίβον καλείται να βοηθήσει την οικογένεια, που σημαίνει ότι θα βρεθεί πιο κοντά απ' ό,τι θα ήθελε στον ιστό ενός βιαστή. Πώς συνδέονται όλα αυτά με το θέμα δύο σκελετών -μιας γυναίκας κι ενός νηπίου- που βρέθηκαν θαμμένοι κάτω απ' το τσιμεντένιο πάτωμα ενός κελαριού στην Κρεαταγορά;

Ελληνιστί

 Τελικά τι μας ορίζει? -Μην είναι η παράδοση και τι εννοείς οταν λες παράδοση; Η Ελλάδα είναι αυτή του Αλεξάνδρου ή διαφέρει με αυτή του Πλάτωνα; Ελλάδα ειναι η ιστορία του χθές ή μηπως η ιστορία του παρελθόντος ειναι το μέλλον του σήμερα; Ενωμένοι υπερασπίζουμε τον Ελληνισμό και ενωμένοι αφανίζουμε πολιτισμούς ως ήρωες, το κακό και το καλό διχάζει.Το τώρα ειναι μια συνέχεια και η ιστορία είναι κάπου στο μέλλον. Ποία Ελλάδα αγαπάμε;για ποία συστρατευόμαστε και ο Χριστός τι λέει? ΄΄Μην είναι τ΄άσπαρτα ψηλά βουνά  Μην είναι ο ήλιος της που χρυσολάμπει΄΄? άσχετο.ή σχετικό; αυτό αναρωτιέται ο Ιωάννης Πολέμης.  Αλήθεια,ψέματα,αγάπη,προδοσία,ελευθερία,δουλεία? ΄΄Το πνεύμα και στο χώμα λάμπει,το νιώθω, με σκοτάδια μέσα μου παλεύει΄΄ Έγω θα παλέψω για το δίκαιο χωρις βία αλλά μήπως τελικά κοροιδευόμαστε.. τώρα απλά πληρώνουμε.

Με αφορμή ένα θέατρο

«Ζούμε στης Ευρώπης τον πάτο» Η πρόταση του Θόδωρου Τερζόπουλου για την κρίση είναι το «Amor» Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ «Πουλιόμαστε. Ξεπουλιόμαστε με συνειδητό πλέον τρόπο, μετατρέποντας τη χώρα σε λοταρία. Πουλιόμαστε στην καθημερινότητά μας, ξεπουλιόμαστε σε σχέση με το συνάνθρωπό μας. Ζούμε πραγματικά μια κατάσταση που θυμίζει μια μεταμοντέρνα δικτατορία στην οποία όλα είναι επιτρεπτά. Το ότι μπορείς να λες ό,τι θέλεις στο Διαδίκτυο και στο facebook δεν είναι Δημοκρατία.