Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σκελετοί στο κελάρι


http://www.biblionet.gr/images/covers/b164080.jpg
Περίληψη

Ένας λαθρομετανάστης βρίσκεται δολοφονημένος σ' ένα δημοτικό οικιστικό συγκρότημα του Εδιμβούργου: ρατσιστικό έγκλημα ή κάτι τελείως διαφορετικό; Εκτός από το φόνο, τον επιθεωρητή Ρέμπους τον απασχολούν, βέβαια, και άλλα ζητήματα: το παλιό του αστυνομικό τμήμα έκλεισε και οι ανώτεροί του θα προτιμούσαν να βγει στη σύνταξη παρά να τον έχουν στα πόδια τους. Ο Ρέμπους όμως δεν θα τους κάνει το χατίρι. Στο πλαίσιο της έρευνάς του, θα επισκεφθεί ένα κρατητήριο προσφύγων, θα συναλλαχθεί με τον βρομερό υπόκοσμο του Εδιμβούργου, και σχεδόν θα ερωτευτεί...
Στο μεταξύ, η συνεργάτιδά του η Σίβον έχει τα δικά της προβλήματα. Μια έφηβη το έσκασε απ' το σπίτι της κι η Σίβον καλείται να βοηθήσει την οικογένεια, που σημαίνει ότι θα βρεθεί πιο κοντά απ' ό,τι θα ήθελε στον ιστό ενός βιαστή.

Πώς συνδέονται όλα αυτά με το θέμα δύο σκελετών -μιας γυναίκας κι ενός νηπίου- που βρέθηκαν θαμμένοι κάτω απ' το τσιμεντένιο πάτωμα ενός κελαριού στην Κρεαταγορά;
Πηγή: Σκελετοί στο κελάρι


http://www.biblionet.gr/images/persons/14462.jpg Ο συγγραφέας 
Ο Ίαν Ράνκιν γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1960 στο Φάιφ της Σκοτίας. Σπούδασε αγγλική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, απ' όπου αποφοίτησε το 1982. Πριν αφοσιωθεί στη συγγραφή, έκανε διάφορες δουλειές, από εργάτης σε αμπελώνες ως φοροεισπράκτορας και μουσικός συντάκτης. Το πρώτο του μυθιστόρημα εκδόθηκε το 1986, αλλά η καθιέρωση του ήρθε με τη δημιουργία του διάσημου πλέον αντιήρωά του, του επιθεωρητή Ρέμπους, το 1987. Οι περιπέτειες του κυνικού και περιθωριακού σκοτσέζου επιθεωρητή φιγουράρουν στις λίστες των best seller και μεταφράζονται σε πολλές χώρες του κόσμου, χαρίζοντας στον 'Ιαν Ράνκιν τον τίτλο του πιο δημοφιλούς συγγραφέα αστυνομικής λογοτεχνίας στη Μεγάλη Βρετανία. Το 1988 ο Ίαν Ράνκιν εξελέγη Hathornden Fellow, ενώ το 1992 τιμήθηκε με το βραβείο Chandler - Fulbright και το CWA Dagger για το καλύτερο αστυνομικό διήγημα της χρονιάς. Έχει επίσης τιμηθεί με το βραβείο Gold Dagger στην κατηγορία του αστυνομικού μυθιστορήματος, με το αμερικανικό βραβείο Edgar για το μυθιστόρημα του "Οι αναστημένοι" (Μεταίχμιο) και με το CWA Cartier Diamond Dagger για τη συνολική προσφορά του στην αστυνομική λογοτεχνία. Έχει τιμηθεί με ακαδημαϊκούς τίτλους από τα Πανεπιστήμια του Αμπερτέι, του Σεντ Άντριους, του Χαλ και του Εδιμβούργου, ενώ για τις υπηρεσίες του στη λογοτεχνία του απονεμήθηκε επίσης τιμητικός τίτλος (OBE) από τη βασίλισσα της Αγγλίας. Ζει στο Εδιμβούργο, είναι παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών. Από τις εκδόσεις "Μεταίχμιο" έχουν κυκλοφορήσει δέκα βιβλία του Ίαν Ράνκιν.

Η κριτική

Ένα επίκαιρο βιβλίο, που θα σας φέρει στο μυαλό το ελληνικό μεταναστευτικό πρόβλημα. Θεσμοί που έχουν εφαρμοστεί αλλού όπως τα κέντρα κράτησης. Ουσιαστικά παρουσιάζεται μια κατάσταση όπου οι πολίτες βρίσκονται διχασμένοι .  Συμφέροντα, δημόσιοι λειτουργοί που χρηματίζονται ,λαθρέμποροι, βιαστές, κυκλώματα της νύχτας, εμπλέκονται σε ένα περίεργο παιχνίδι διαφθοράς μεταξύ τους. Τα συμφέροντα καλύπτονται μεταξύ τους αποκομίζοντας κέρδη σε βάρος των μεταναστών. Ο επιθεωρητής Ρέμπους και η συνεργάτιδα του Σίβον εξιχνιάζοντας μια υπόθεση δολοφονίας βρίσκονται μπροστά σε συνδεόμενες υποθέσεις . Ένα βιβλίο που θα σας κρατήσει συντροφιά αλλά και θα σας προβληματίσει για το μεταναστευτικό, την ανεργία , την αστυνομία αλλά και τους επαναστάτες της περιοχής.  




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

κάποτε θα έρθουν να σου το πουν

Μια προσμονή στα μάτια. Ήταν η εκκίνηση για το ταξίδι. Σώματα και βλέμματα θα πλησιάζουν, θα ενώνονται με ένα φιλί και όλα θα είναι αρμονικά πλασμένα. ήσουν εκεί, εκείνο το βράδυ, σε ένα βαθύ σκοτάδι με μοναδική λάμψη και άλλα βράδια σιωπηλά με το φως από τους δρόμους που δειλά προσμένουν τα λαστιχένια μεταλλικά σώματα. Δροσιά και ξύπνημα στα πρώτα ανιχνευτικά χάδια.  Ξημερώνει πάλι και σε έχω μέσα μου σε ένα κόσμο που δε θέλω να χάσω, εκεί θέλω να χαθώ.  Ξυπνάς , αισθάνεσαι τη γεύση της και είσαι ευτυχής, δίνεις με όσες αισθήσεις και νιώθεις τους παλμούς του σώματος, βυθίζεσαι. μα φεύγεις , που πας σε ποιόν κόσμο θα τριγυρνάς ξανά από την αρχή άσπιλος , σε ποιο φως θα μιλήσεις, με ποιον θα συνομιλήσεις και τι θα κοιτάς? το άδειο παράθυρο τότε είχε να σου πει, βουίσματα σαν μελωδίες ακόμα και οι φωνές ποιήματα. Τώρα γράφω για σένα μα είμαι μακριά.

βροχερή καλημέρα!

Τα εκατό βιβλία που πρέπει να διαβάσει κάποιος μέχρι να πεθάνει

  1ο βιβλιο: 25/10/2010 O βιος και η πολιτεια του Αλεξη Ζορμπά-Ν.Καζαντζακης ΕΚΔΟΣΕΙΣ: Καζαντζακης 2ο βιβλιο: 26/10/2010 Ο Μικρος Πρίγκηπας- Σ. Εξεπερυ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΠΑΤΑΚΗ 3ο βιβλιο: 27/10/2010 Ο Ηλιθιος- Φ.ΝΤΟΣΤΟΓΕΦΣΚΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΓΚΟΒΟΣΤΗ 4ο bιβλιο: 29/10/2010 ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ - Τ. ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΚΕΔΡΟΣ 5o βιβλιο : 01/11/2010 ΧΙΟΥ ΣΕΛΓΟΥΙΝ ΜΩΜΠΕΡΛΥ - ΕΖΡΑ ΠΑΟΥΝΤ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΠΑΤΑΚΗ 6ο βιβλιο: 02/11/2010 ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΖΑΡΑΤΟΥΣΤΡΑ- ΝΙΤΣΕ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΠΑΝΟΠΤΙΚΟΝ 7ο βιβλιο : 03/11/2010 Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΣΤΗ ΣΙΚΑΛΗ - Τζ. Ντ. Σάλιντζερ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ 8o βιβλιο : 04/11/20100- 5/11/2010 και 08/11/2010 -Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ -Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΩΝ -Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΝ (ΤΡΙΛΟΓΙΑ) ΤΟΥ ΕΡΙΚ ΧΟΜΠΣΜΠΟΜ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΜΙΕΤ (Μορφωτικο Ιδρυμα Εθνικης Τραπεζας) 9ο βιβλιο: 09/11/2010 100 ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΝΑΞΙΑ –ΓΚ. ΜΑΡΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΛΙΒΑΝΗΣ

Έρωτας και Εξέγερση

Παρατηρητής σε απόψεις, σε συνήθειες, σε ανθρώπους που μιλάνε και σκέφτονται ..εξέγερση που γίνεται επανάσταση.. Έρωτας που γίνεται αγάπη. Λένε για τον έρωτα είναι δημόσιο αγαθό' πόσο εύκολη είναι μια εξέγερση και τι παράγοντες την χαληνεύουν; Βρέθηκα στους ''εορτασμούς'' της εξέγερσης' και γιατι να μην είναι γιορτή; Γιορτή δεν είν’ο έρωτας; ''H επανάσταση δε σημαίνει χείμαρρους αίματος. Η επανάσταση σημαίνει το ριζικό μετασχηματισμό των θεσμών της κοινωνίας'', λέει ο Κορνήλιος Καστοριάδης. Ο έρωτας ειναι αναρχικός, είναι ο τρόπος που λειτουργεί ο άνθρωπος χωρίς κανόνες. Μπορούμε να βάλουμε κανόνες στην αναρχία; Aναρωτιέμαι και συζητάμε, βρέθηκα στο ''Φλοράλ'' στα Εξάρχεια λίγες μέρες πρίν τις 17 Νοέμβρη,στην παρουσίαση του βιβλίου:'' Πολυτεχνείο 1973.Η απαρχή ενός αυτόνομου κινήματος''. Είδα κόσμο να αγωνιά και η αδιαφορία στα μάτια των κατοίκων της Αθήνας είχε πάρει τη θέση της απ...

υπάρχει άραγε κενό και γιατί να προσέξουμε

Μετοικίζοντας και μετατοπίζοντας εαυτό στην προσπάθεια εξυγίανσης του νου βρέθηκα αποκομμένος από συνήθειες από πράξεις αυτοτελείς που μου έδειχναν ένα κομμάτι του εαυτού μου, ζώντας και απαρνώντας κάθε μου δεκτική πράξη ως εφάμιλλο του κακού μου εγώ. Τελικά όμως κάνοντας έναν απολογισμό με λογική σύνδεση της πραγματικότητας και έχοντας καθαρό το οπτικό μου πεδίο ο απεγκλωβισμός από τα ιδανικά έρχεται δεύτερος και συμπάσχει με τα κομμένα σου φτερά σε μια κατάσταση ταλάντωσης από τα εκκρεμή στερεά της φύσης σου. Γιατί αναρωτιέσαι να ζεις σε έναν κόσμο που χωρίζεται στη μέση που έχεις ένα τέλμα , κάθε μέρα η μάλλον βράδυ κάνεις όνειρα μη υλοποιήσιμα και τα πιστεύεις, πλασματικός ο νους αφερέγγυος και αγενής σε αυτά που θέλεις ή πιστεύεις πως θέλεις και θες να κατακτήσεις  και όχι μόνο για σένα, για όλους όσους σου έδειξαν το δρόμο της ζωής , για όσους στάθηκαν μαζί σου και θέλησες να μοιραστείς και να ακούσεις. γίνεσαι ένα, συμπάσχεις και μετά ξεχνάς μετά ξαναθυμάσαι και θες να ...

Ευγένιος Τριβιζάς: To «Γιατί» και το «Γιατί Όχι»

« Το κάθε παιδί είναι ένας καλλιτέχνης. Το πρόβλημα είναι πώς να παραμείνει καλλιτέχνης όταν ενηλικιώνεται » είχε πει ο Πικάσο. Και η πικρή αλήθεια είναι ότι κάνουμε ό,τι μπορούμε για να καυτηριάσουμε τον καλλιτέχνη μέσα στο παιδί. Αντί να ενθαρρύνουμε και να αναπτύσσουμε,  αγνοούμε ή ακόμα και διώκουμε τη φαντασία και τη δημιουργικότητα, τα δύο sine qua non της τέχνης.

Γνωμικά από πνευματικούς ανθρώπους για το διάβασμα

Ανάγνωση η οποία δεν προκαλεί ευχαρίστηση δεν φέρνει ούτε ωφέλεια Πόρτερ Από τη στιγμή που έπιασα το βιβλίο σου μέχρι που το άφησα, πέθανα στα γέλια. Κάποια μέρα σκοπεύω και να το διαβάσω Groucho Marx Βρείτε καιρό να διαβάζετε, είναι το μυστικό της σοφίας

Υπάρξη Αληθινά Μετέρωη και Πρακτικά Ασυμβίβαστη

Σου γράφω πάλι με συνήθειες ,καταραμένες και αυτές όπως τα λόγια που μου λες, αυτά της απάθειας, αυτές είναι που δόξασες, σ αυτές που πενθείς όσο και αν είναι αβάσταχτα τα δειλινά σου, το βράδυ και αν είναι ατελείωτο θα είναι από συνήθεια. Εσύ, που γνεφες εσύ που τα χες θωρήσει σαν να ναι όλα απο την ίδια αρχή, ένα η σκοτοδίνη ένα και το φώς... ζήτα μη χαθείς και εσύ στα πράματα τα σκοτεινά, ζήτα   ... Σου γράφω σαν μην υπάρχει αύριο, σαν όλα αυτά που ήταν εκεί και χάθηκαν και δεν ζητήθηκαν απο κανέναν σαν να μην υπήρχαν και ίσως είμαστε τελικά άλογοι δεν είναι συνήθεια.. νεκρά προσωπία και ζωές ανθρώπων σε πλαστά ιδανικά δανεικά ζητούν, εξευτελίζεσαι και σωπαίνεις... ξέρεις τι θα διαλέξεις?... -Πρεπει να διαλέξω? Επιτέλους μου απάντησες... ξέρεις ... αυτό το σκηνικό επαναλαμβάνεται. Είμαστε απροσάρμοστοι και γιατί να μην ηρεμήσουμε στο γιατί, γιατί δεν μπορέσαμε να μην ονειροπολούμε? και ήχοι μικροί, μικρές ιστορίες και μεγάλες χορεύουν στον ουρανό μας και ποια αλήθεια ποια ζ...

Ο Αριστοτέλης για την τέχνη

Ο Αριστοτέλης ήταν αποφασισμένος να χαράξει και να μελετήσει τη φύση της τέχνης ανεξάρτητα από την ηθική και την πολιτική ( Σε αντίθεση με τον Πλάτωνα, που δεν πίστευε σε αυτό το  διαχωρισμό, ο Αριστοτέλης τον θεωρεί απαραίτητο για την κατανόηση του αντικειμένου).Τοποθετείται προσπαθώντας να δώσει απαντήσεις για το δράμα ( τραγωδία ή κωμωδία ) και την επική ποίηση . Ποιο είναι, ρωτάει, το γένος στο οποίο ανήκει η ποιητική τέχνη και ποια τα είδη αυτού του γένους ;

Λίγο από jazz παρακαλώ

Λίγο από jazz παρακαλώ