Μου αρέσει να ''περιπλανιέμαι'' στο internet και να βρίσκω κάποιους Έλληνες που είχαν μια διαφορετικότητα. Πήγαν κόντρα, για κάποιο λόγο, για κάτι που τους έκανε να μείνουν χαραγμένοι μέσα στο ανεπίσημο βιβλίο της Ελληνικής ιστορίας. Ανοίγω μία ενότητα ,που θα ασχολείται με αυτούς ανεβάζοντας τους στο blog ελπίζοντας έστω και ένας να μάθει την ιστορία τους.
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Ο Νίκος Κοεμτζής (ή Κουγιουμτζής) (γεννήθηκε στο Αιγίνιο Πιερίας στις 17 Ιανουαρίου 1938 και πέθανε στην Αθήνα στις 23 Σεπτεμβρίου 2011) ήταν Έλληνας καταδικασμένος για ανθρωποκτονίες που έγιναν σε νυχτερινό κέντρο το 1973. Συνελήφθη για το φόνο τριών (ανάμεσά τους δύο αστυνομικών) και τον τραυματισμό άλλων οκτώ ανθρώπων για ασήμαντη αφορμή και καταδικάστηκε τρεις φορές σε θάνατο και οκτώ σε ισόβια. Έγραψε την αυτοβιογραφία του, την οποία πουλούσε για να ζήσει.
Ήταν γιος του Παναγιώτη και της Αναστασίας Κοεμτζή. Τον Φεβρουάριο του 1973 μόλις είχε βγει από τη φυλακή που είχε μπει για κλοπή. Το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 1973, πήγε με την παρέα του στο νυχτερινό κέντρο "Νεράιδα" που τραγουδούσε ο Καρουσάκης, για να διασκεδάσουν. Ο αδελφός του, ο Δημοσθένης, έκανε παραγγελιά τις Βεργούλες του Μάρκου Βαμβακάρη και σηκώθηκε να χορέψει. Μαζί του σηκώθηκαν και άλλα άτομα τα οποία ήταν προκλητικά Ο τραγουδιστής (Αθανασιάδης) ενώ είχε ζητήσει να μην υπάρξουν παραγγελιές, τελικά ανακοίνωσε από το μικρόφωνο πως είναι "παραγγελιά". Έγινε συμπλοκή μεταξύ των ατόμων, χτύπησαν το Δημοσθένη και ο Νίκος Κοεμτζής σηκώθηκε και σκότωσε με μαχαίρι τρία άτομα (δύο αστυνομικούς), τραυματίζοντας άλλους οκτώ. Στην ανάκριση υποστήριξε πως θόλωσε το μυαλό του γιατί νόμιζε ότι σκότωναν τον αδελφό του. Ο Τύπος της εποχής τον χαρακτήρισε "κτήνος" και συχνά αναφερόταν σε εγκληματίες ως "κοεμτζήδες". Λόγω της εποχής, των οικογενειακών φρονημάτων του και του ποινικού του ιστορικού πέρασε πολύ άσχημα μέσα στη φυλακή. Καταδικάστηκε τρεις φορές σε θάνατο και οκτώ φορές σε ισόβια, για ανθρωποκτονίες από πρόθεση. Το 1977 η ποινή του μετατρέπεται σε ισόβια. Αποφυλακίστηκε από την Πάτρα στις 29 Μαρτίου του 1996 μετά από 23 χρόνια συνεχούς φυλάκισης.
Από τότε πουλούσε την αυτοβιογραφία του έξω από την "Ευελπίδων" και τις Κυριακές στο Μοναστηράκι υπογράφοντας αφιερώσεις στην πρώτη σελίδα. Το 2009, μετά από μια βραδιά παρουσίασης του βιβλίου του, ο Δήμαρχος της Αθήνας του έδωσε άδεια να πουλάει το βιβλίο του στο κέντρο. Έγραψε επίσης ποιήματα απ΄τα οποία φαίνεται, όπως και ο ίδιος είχε δηλώσει, ότι μετάνιωσε για την πράξη του. Πέθανε στις 23 Σεπτεμβρίου 2011 στο Μοναστηράκι από ασιτία και τις κακουχίες.
Υπόθεση της ταινίας
Η Παραγγελιά είναι ένα παλιό ελληνικό έθιμο. Όταν κάποιος σε ένα πανηγύρι ή σε ένα νυχτερινό κέντρο πληρώσει την ορχήστρα να παίξει μια ιδιαίτερη επιθυμία του, κανείς δεν έχει το δικαίωμα να χορέψει εκτός από αυτόν που έκανε την παραγγελιά. Η ταινία βασίζεται σε ένα αληθινό γεγονός. Το 1973 σε ένα νυχτερινό κέντρο, ένας άνθρωπος του υποκόσμου, με τη βοήθεια του αδελφού του, έφραξε τρεις αστυνομικούς για μια παραγγελιά. Ο σκηνοθέτης δίνει τη δική του ερμηνεία για αυτό το γεγονός, αποδεικνύοντας ότι η πράξη του δεν ήταν τίποτα άλλο από μια απελπισμένη αντίδραση κατά του συστήματος που τον καταπίεζε και στόχευε στην τελική του εξόντωση. Το νυχτερινό κέντρο όπου έγινε η σφαγή έμοιαζε με νεκροταφείο όπου οι ελπίδες των απελπισμένως Ελλήνων είναι θαμμένες. Σκηνές που θυμίζουν αρχαία τραγωδία τονίζουν την μοίρα ενός έθνους που χαραμίζεται σε φονικούς τσακωμούς, παραγγελιές μέσα σε νυχτερινά κέντρα γεμάτα χαφιέδες, πουτάνες, νταβατζήδες και σκληρούς άντρες.
Η ταινία Παραγγελιά προβλήθηκε στις αίθουσες Αθηνών - Πειραιώς - προαστίων το 1980 και έκοψε 196.186 εισιτήρια. Ήρθε στην 6η θέση σε 25 ταινίες.
Η ιδέα αυτής της ταινίας στηρίζεται σε μιά πραγματική ιστορία του 1973. Η ταινία Παραγγελιά πήρε 4 βραβεία στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1980, καλύτερης ταινίας, καλύτερης ερμηνείας (Αντώνης Αντωνίου), καλύτερης Μουσικής (Κυριάκος Σφέτσας) και καλύτερου Μοντάζ (Γιάννης Τσιστσόπουλος). Τα ποιήματα της ταινίας είναι της Κατερίνας Γώγου και τραγουδούν η Ελένη Ροδά, ο Γιώργος Καμπουρίδης και ο Γιάννης Πηνιώτης. Συμμετέχει η λαϊκή ορχήστρα: Σ. Μπούρας.
Η ιδέα αυτής της ταινίας στηρίζεται σε μιά πραγματική ιστορία του 1973. Η ταινία Παραγγελιά πήρε 4 βραβεία στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1980, καλύτερης ταινίας, καλύτερης ερμηνείας (Αντώνης Αντωνίου), καλύτερης Μουσικής (Κυριάκος Σφέτσας) και καλύτερου Μοντάζ (Γιάννης Τσιστσόπουλος). Τα ποιήματα της ταινίας είναι της Κατερίνας Γώγου και τραγουδούν η Ελένη Ροδά, ο Γιώργος Καμπουρίδης και ο Γιάννης Πηνιώτης. Συμμετέχει η λαϊκή ορχήστρα: Σ. Μπούρας.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου