..Βέβαια, το άδικο με αίμα δε θρέφεται, μα με αίμα και δίψα για τη δική σου αλλαγή..
Το μόνο που πολεμάς καθημερινά είναι ο εαυτός σου.
Όταν υπάρχουν κάποιοι που κερδίζουν λεφτά από έναν πόλεμο , μπορεί να υπάρξει ειρήνη ?
Αυτά. Όλα για τίποτα.
Πολέμα αυτό που σε βαθαίνει, γεννήσου μέσα από αυτό που σε θρέφει.
Το αύριο είναι σήμερα, η ψυχή σου να βγαίνει όταν το θες,
Αυτό που θες.
Η φύση του ανθρώπου είναι πολεμοχαρής. Η φύση μας προστάζει να ζούμε βάσει αντιθέσεων και δη αντιθετικών ζευγών... Μέρα -νύχτα, Βόρειος Πόλος - Νότιος Πόλος, αγάπη - μίσος, πλούσιος - φτωχός, πόλεμος - ειρήνη. Το μόνο όπλο στην άμβλυνση των αντιθέσεων είναι η παιδεία που καθιστά τους ανθρώπους περισσότερο φιλοσοφημένους, λιγότερο άπληστους, περισσότερο "τετράγωνους" στη λογική, δυνάμενους να σκεφτούν ότι η γενικότερη ευημερία είναι και δική τους ευημερία. Εντούτοις, ο άνθρωπος όσο ξεκάρφωτος "βρέθηκε" στη γη, ξεκίνησε από την Αφρική και έφτασε μέχρι την Ασία, την Ευρώπη κλπ, τόσο ξεκάρφωτα, καθώς εκπολιτιζόταν εξεδήλωσε την επεκτατική του φύση στους παραδίπλα του και δημιούργησε τις διεθνείς ισορροπίες. ..Κάποια πράγματα είναι μάταια, όπως το να προσπαθεί κανείς να πολεμήσει τον ίδιο τον "πόλεμο", που είναι η κινητήριος δύναμη των πάντων. Άλλο να λες... Μήπως εκπαιδευτούμε κατάλληλα να κάνουμε καλύτερες επιλογές στην κάλπη, εκλέγοντας ανθρώπους που θα έχουν συνειδητοποιήσει την σημασία της ισορροπίας των αντιθέσεων, παρά την συγκεχυμένη ιδέα της στήριξης κάποιου άκρου...
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολεμοχαρής, επεκτατικός, μα μοναχικός ο άνθρωπος αναζητά τη φύση του είτε καταστρέφοντας είτε δημιουργώντας , είτε επιλέγει να συμβιβαστεί με αυτούς που τάσσονται κατά του είτε εξυπηρετεί συμφέροντα υπέρ του, θεωρώ ότι όταν δεν πολεμάς για τη ψυχή σου , να πολεμάς για τα ''θέλω''σου, το χώρο σου, το χρόνο σου γιατι εν τέλει θέμα χρόνου είναι η φύση , τότε γίνεσαι άβουλος ή άλογος. Έχει σχέση η ιστορική εξέλιξη με την προσωπική εξέλιξη αναρωτιέμαι, γιατι τότε έχουμε μείνει πίσω αρκετά, η πηγή της ζωής , του χρόνου, δεν είναι όταν αφήνεις τα πράγματα , όταν τα αφήνεις ξέροντας πως δεν είναι αυτά που θέλεις, όταν τα διεκδικείς και μάχεσαι για τις αξίες, τα ιδανικά και τότε ο άρχων θα είσαι εσύ. Η προσωπική ευτυχία δεν οφείλει να είναι μίζερη, η συλλογική δε, είναι εξιδανικευμένη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠότε έχεις γενέθλια;
ΑπάντησηΔιαγραφή