Δεν αρκεί '
Τι άλλαξε τι γύρισε και έχασε κείνος που το λυγμό προσκύνησε, ποιο θάνατο αμαύρωσε και ποια ζωή να ζήτησε... Ο θεατής είναι περιτριγυρισμένος από τοίχους, ο πρωταγωνιστής ίσως να βρίσκεται κάπου εκεί κλεισμένος στις σκέψεις του και η παράσταση ξεκινά.
Κανόνες στρατηγικής και γρήγορο παίξιμο σε αποσυντονίζουν.
Αποφάσισα να τα αφήσω πίσω και να επικεντρωθώ, μα εσύ ζηλεύεις να βλέπεις, η μέρα ξεκινά μεσημέρι και όλα σκοτεινιάζουν. Ίδιο μοτίβο.
Σήμερα ξυπνώ νωρίς .Όμορφα τα βλέπω, εύμορφα μα εύπλαστα, ηλιόλουστο πρωινό, μεθυσμένο βράδυ,να ξυπνάς με όρεξη σου λέω.
Βόλτα στο άγνωστο εθελοντικά και ξαφνικά νιώθεις καλύτερα.
Τι είναι αυτό που σε υποκινεί, επικροτεί για να εκτονωθείς στη ζωή σου? Άλλα τα λόγια της καρδιάς σου και άλλα τα μυαλά σου, χώνεσαι, αγχώνεσαι για το αυριανό σου ραντεβού κλεισμένος αυτή τη φορά σε μια καρέκλα και σ' ένα δωμάτιο με άλλους, λίγος αέρας να αναπνεύσεις και η μυρωδιά του καφέ για να σηκωθείς να περπατήσεις, να αγναντέψεις, να αισθανθείς και κάπου κάπου να σκεφτείς να ψάξεις αυτή τη γνώση που σε βαθαίνει στα σωθικά.
Αυτή '
''Η συσσωρευμένη και καταγεγραμμένη γνώση δε θεωρείται αναγκαστικά ως αληθής ούτε θεωρείται, ότι η εκδοχή και ερμηνεία της πραγματικότητας είναι ένα γεγονός τετελεσμένο, μοναδικό και αναμφισβήτητο''.. από την άλλη η φύση δεν βιάζεται , ακόμα όλα είναι τέλεια.
Εορτασμοί και αγαπημένες, συνηθισμένες καταστάσεις δίνουν χαρά στην χαρά σου.
Το αυτό που σε ακολουθεί καθώς μεγαλώνεις και συνειδητοποιείς τους τρόπους για να φτάσεις σε ένα μεγαλύτερο κομμάτι του τώρα το νιώθεις πιο κοντινό, εφικτό, πραγματοποιήσιμο.
Αύριο δεν θα έχεις γυρισμό αν δεν ελπίζεις αν δε βλέπεις.
Σε μια συνεχή αυτοκριτική, σε αμφισβήτηση για τον εαυτό μας, μια κοινωνία που έμμεσα η άμεσα αναζητά το ρομαντικό επαναστάτη και την διαχρονική υπόμνηση της επαναστατικότητας.
Τι άλλαξε τι γύρισε και έχασε κείνος που το λυγμό προσκύνησε, ποιο θάνατο αμαύρωσε και ποια ζωή να ζήτησε... Ο θεατής είναι περιτριγυρισμένος από τοίχους, ο πρωταγωνιστής ίσως να βρίσκεται κάπου εκεί κλεισμένος στις σκέψεις του και η παράσταση ξεκινά.
Κανόνες στρατηγικής και γρήγορο παίξιμο σε αποσυντονίζουν.
Αποφάσισα να τα αφήσω πίσω και να επικεντρωθώ, μα εσύ ζηλεύεις να βλέπεις, η μέρα ξεκινά μεσημέρι και όλα σκοτεινιάζουν. Ίδιο μοτίβο.
Σήμερα ξυπνώ νωρίς .Όμορφα τα βλέπω, εύμορφα μα εύπλαστα, ηλιόλουστο πρωινό, μεθυσμένο βράδυ,να ξυπνάς με όρεξη σου λέω.
Βόλτα στο άγνωστο εθελοντικά και ξαφνικά νιώθεις καλύτερα.
Τι είναι αυτό που σε υποκινεί, επικροτεί για να εκτονωθείς στη ζωή σου? Άλλα τα λόγια της καρδιάς σου και άλλα τα μυαλά σου, χώνεσαι, αγχώνεσαι για το αυριανό σου ραντεβού κλεισμένος αυτή τη φορά σε μια καρέκλα και σ' ένα δωμάτιο με άλλους, λίγος αέρας να αναπνεύσεις και η μυρωδιά του καφέ για να σηκωθείς να περπατήσεις, να αγναντέψεις, να αισθανθείς και κάπου κάπου να σκεφτείς να ψάξεις αυτή τη γνώση που σε βαθαίνει στα σωθικά.
Αυτή '
''Η συσσωρευμένη και καταγεγραμμένη γνώση δε θεωρείται αναγκαστικά ως αληθής ούτε θεωρείται, ότι η εκδοχή και ερμηνεία της πραγματικότητας είναι ένα γεγονός τετελεσμένο, μοναδικό και αναμφισβήτητο''.. από την άλλη η φύση δεν βιάζεται , ακόμα όλα είναι τέλεια.
Εορτασμοί και αγαπημένες, συνηθισμένες καταστάσεις δίνουν χαρά στην χαρά σου.
Το αυτό που σε ακολουθεί καθώς μεγαλώνεις και συνειδητοποιείς τους τρόπους για να φτάσεις σε ένα μεγαλύτερο κομμάτι του τώρα το νιώθεις πιο κοντινό, εφικτό, πραγματοποιήσιμο.
Αύριο δεν θα έχεις γυρισμό αν δεν ελπίζεις αν δε βλέπεις.
Σε μια συνεχή αυτοκριτική, σε αμφισβήτηση για τον εαυτό μας, μια κοινωνία που έμμεσα η άμεσα αναζητά το ρομαντικό επαναστάτη και την διαχρονική υπόμνηση της επαναστατικότητας.
και όταν περάσει λίγος καιρός απραξίας θα σε ρωτήσουν αν όλα είναι καλά..
... όλα φθείρονται αν δεν προσπαθείς να τα αναγεννήσεις...
Δεν αρκεί '
Αυτή '
Η προσπάθεια.
Μα, είναι το δικό σου θέλω να απαντάς.
λα, σι, ντο
... όλα φθείρονται αν δεν προσπαθείς να τα αναγεννήσεις...
Δεν αρκεί '
Αυτή '
Η προσπάθεια.
Μα, είναι το δικό σου θέλω να απαντάς.
λα, σι, ντο
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου