πρόσωπα

Τους βλέπεις καθημερινά, σου μιλούν, δε σκέφτονται, τους θυμάσαι, τους θυμίζεις, δε τους βλέπεις, τους ακούς, σε κοιτούν, σε γεύονται, τους γεύεσαι, ένα πρόσωπο, τα πρόσωπα...θλιβερά προσωπεία.

Περσόνες ενός κόσμου προσιτού μα κάκοσμου , ίχνος περηφάνιας για τα δεινά, μονοπωλείς απόψε. Είσαι ο κυρίαρχος των προσώπων.. κάτι έχουν να σου πουν..θα τους μιλήσεις με βραχνή φωνή που πηγάζει από τα σωθικά... τρεμάμενα κείνα, κρέμονται από μια κλωστή στο διάβα τους..σωπαίνεις να ακούσεις μα βουίζουν τα αυτιά σου..πίνεις το κρασί της λήθης, κείνο που σε σώζει, νομίζεις.. από τα πρόσωπα.. τα πρόσωπα σε ακολουθούν, σε μαγνητίζουν θέλουν να σου μοιάσουν ..ατέρμονη λύπη, στάλα η καρδιά.
Σωπαίνεις. Άκου. Τα πρόσωπα.