Η εικόνα, η πρώτη αισθητήρια επαφή με το περιβάλλον σου, το ερέθισμα που γεννά το αίσθημα της γνώσης δημιουργεί θεωρίες ως προς την απόδειξη του αληθινού.
Η έλλειψη γνώσης ίσως είναι ένα από τα αίτια μιας παρά φύση νοητικής λειτουργίας.
Άραγε τι μυστικά να κρύβουν τα μάτια, τι να αρνείσαι να δεχθείς ή μήπως θες να πιστέψεις ότι αυτά που βλέπεις δεν είναι πραγματικά?
Αυτά που παρατηρούσες μικρός διαφέρουν με αυτά που παρατηρείς τώρα, τα βιώματα σου σε ωθούν ώστε να ξέρεις τι είναι αυτό που βλέπεις, αυτό όμως που δεν παρατηρείς, μήπως το έχεις ξαναδεί ή μήπως το έχεις πάλι προσπεράσει?.. και αν ναι, τότε γιατί το αφήνεις έξω από την αντίληψή σου?
''Όταν το ερέθισμα είναι φτωχό σε πληροφορίες χρειάζεται περαιτέρω γνωστική επεξεργασία για να φτάσουμε στην αντίληψη του περιβάλλοντος μας.'' .. '' Για να αναγνωρισθεί ένα αντικείμενο πρέπει να ερμηνευθούν οι αισθητικές πληροφορίες που το αφορούν'', μια διαδικασία.. που ανασύρει παρελθοντικές καταστάσεις. Αυτό είναι γνωστό.
Μπορούμε όμως να αρνηθούμε τα βιώματα μας και να βλέπουμε κάτι γνωστό ως κάτι διαφορετικό?
Η εικόνα γεννά αναμνήσεις, αλλά τα συναισθήματα λειτουργούν ως αισθητήριες γραμμές, αυτοβούλως ή και όχι, ώστε να σου προδώσουν τελικά την κατ επιλογή σου ερμηνεία. Αυτό ίσως να είναι ομαλό.
Η αρμονική οπτική λειτουργία επομένως συντελεί σε μια ομαλότητα ή για να γίνουν αισθητά τα χαρακτηριστικά της ζωής προλαμβάνει η μνήμη να διαφωτίσει την κατάσταση?
Το άγνωστο, το ξεχωριστό, σε καθημερινές γνωστές εικόνες, συνεχώς αναζητείται,μα γνωρίζεις πότε θα έρθει, ξέρεις ότι θα σε συνεπάρει, θα σε ταξιδέψει και ξέρεις ότι αυτό επιζητούσες.
Όταν παρατηρείς, ο χρόνος χάνεται, το ξέρεις πολύ καλά και αυτό, όταν βυθίζεσαι παθιασμένα στους ήχους και σε εικόνες που βλέπεις, μα και σε ιστορίες που πλάθεις, η εικόνα καθ' αυτή, πλέον δεν έχει τόσο σημασία αλλά εσύ έχεις ρουφήξει όλη τη γνώση που χρειάζεσαι.. και τη μνήμη.
..Η αξία της παρατήρησης είναι μοναδική, παρ'ότι συντελούν πολλοί παράγοντες για τη δημιουργία της εικόνας μας, εμείς έχουμε ήδη αποφασίσει όσον αφορά το συνειδητό κομμάτι τι θέλουμε να δούμε..
Η έλλειψη γνώσης ίσως είναι ένα από τα αίτια μιας παρά φύση νοητικής λειτουργίας.
Άραγε τι μυστικά να κρύβουν τα μάτια, τι να αρνείσαι να δεχθείς ή μήπως θες να πιστέψεις ότι αυτά που βλέπεις δεν είναι πραγματικά?
Αυτά που παρατηρούσες μικρός διαφέρουν με αυτά που παρατηρείς τώρα, τα βιώματα σου σε ωθούν ώστε να ξέρεις τι είναι αυτό που βλέπεις, αυτό όμως που δεν παρατηρείς, μήπως το έχεις ξαναδεί ή μήπως το έχεις πάλι προσπεράσει?.. και αν ναι, τότε γιατί το αφήνεις έξω από την αντίληψή σου?
''Όταν το ερέθισμα είναι φτωχό σε πληροφορίες χρειάζεται περαιτέρω γνωστική επεξεργασία για να φτάσουμε στην αντίληψη του περιβάλλοντος μας.'' .. '' Για να αναγνωρισθεί ένα αντικείμενο πρέπει να ερμηνευθούν οι αισθητικές πληροφορίες που το αφορούν'', μια διαδικασία.. που ανασύρει παρελθοντικές καταστάσεις. Αυτό είναι γνωστό.
Μπορούμε όμως να αρνηθούμε τα βιώματα μας και να βλέπουμε κάτι γνωστό ως κάτι διαφορετικό?
Η εικόνα γεννά αναμνήσεις, αλλά τα συναισθήματα λειτουργούν ως αισθητήριες γραμμές, αυτοβούλως ή και όχι, ώστε να σου προδώσουν τελικά την κατ επιλογή σου ερμηνεία. Αυτό ίσως να είναι ομαλό.
Η αρμονική οπτική λειτουργία επομένως συντελεί σε μια ομαλότητα ή για να γίνουν αισθητά τα χαρακτηριστικά της ζωής προλαμβάνει η μνήμη να διαφωτίσει την κατάσταση?
Το άγνωστο, το ξεχωριστό, σε καθημερινές γνωστές εικόνες, συνεχώς αναζητείται,μα γνωρίζεις πότε θα έρθει, ξέρεις ότι θα σε συνεπάρει, θα σε ταξιδέψει και ξέρεις ότι αυτό επιζητούσες.
Όταν παρατηρείς, ο χρόνος χάνεται, το ξέρεις πολύ καλά και αυτό, όταν βυθίζεσαι παθιασμένα στους ήχους και σε εικόνες που βλέπεις, μα και σε ιστορίες που πλάθεις, η εικόνα καθ' αυτή, πλέον δεν έχει τόσο σημασία αλλά εσύ έχεις ρουφήξει όλη τη γνώση που χρειάζεσαι.. και τη μνήμη.
..Η αξία της παρατήρησης είναι μοναδική, παρ'ότι συντελούν πολλοί παράγοντες για τη δημιουργία της εικόνας μας, εμείς έχουμε ήδη αποφασίσει όσον αφορά το συνειδητό κομμάτι τι θέλουμε να δούμε..
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου