Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Έρωτα μου για εσένα

Εγώ θέλω να κοιμάμαι πλάι σου.
Και να σου κάνω τα ψώνια σου, και να σου κουβαλάω τις σακούλες σου,
Και να σου λέω πόσο πολύ μου αρέσει να είμαι μαζί σου,
Και να θέλω να παίζουμε κρυφτό,
Και να σου δίνω τα ρούχα μου, και να σου λέω πόσο μ” αρέσουν τα παπούτσια σου,
Και να κάθομαι στις σκάλες ώσπου να κάνεις μπάνιο,
Και να σου τρίβω το σβέρκο σου,
Και να σου φιλάω τα πόδια σου,
Και να σου κρατάω το χέρι σου,
Και να βγαίνουμε για φαγητό, και να μη με νοιάζει που θα μου τρως το δικό μου,
Και να σου δακτυλογραφώ την αλληλογραφία σου, και να σου κουβαλάω τα ντοσιέ σου,
Και να γελάω με την παράνοια σου,
Και να σου δίνω κασέτες που δεν θα τις ακούς,και να βλέπουμε καταπληκτικές ταινίες, και να βλέπουμε απαίσιες ταινίες,και να μαλώνουμε για το ραδιόφωνο,
και να σε βγάζω φωτογραφίες όταν κοιμάσαι,
και να σηκώνομαι πρώτος για να σου φέρω καφέ και κουλούρια και γεμιστά κρουασάν,
Και να πηγαίνουμε για καφέ στο Φλοράντ τα μεσάνυχτα,
Και να σ” αφήνω να μου κάνεις τράκα τσιγάρα,
Και να μην καταφέρνω ποτέ να βρω ένα σπίρτο,
Και να σου λέω τι είδα στην τηλεόραση χτες το βράδυ,
Και να μη γελάω με τα αστεία σου, και να σε θέλω το πρωί αλλά να σ” αφήνω να κοιμηθείς λίγο ακόμα.
Και να φιλάω την πλάτη σου, και να χαϊδεύω το δέρμα σου.
Και να σου λέω πόσο μα πόσο αγαπώ τα μαλλιά σου, τα μάτια σου, τα χείλη σου, το λαιμό σου, το στήθος σου,
Και να κάθομαι στις σκάλες και να καπνίζω, ώσπου να γυρίσει σπίτι ο διπλανός σου,
Και να κάθομαι στις σκάλες ώσπου να γυρίσεις σπίτι εσύ,
Και να τρελαίνομαι όταν αργείς,
Και να ξαφνιάζομαι όταν γυρίζεις νωρίτερα,
Και να σου χαρίζω ηλιοτρόπια,
Και να πηγαίνω στο πάρτι σου και να χορεύω ώσπου να πέσω ξερός,
Και νάμαι δυστυχισμένος όταν έχω άδικο,
Και νάμαι ευτυχισμένος όταν με συγχωρείς,
Και να χαζεύω τις φωτογραφίες σου,
Και να παρακαλάω να σ” ήξερα μια ζωή.
Και ν” ακούω τη φωνή σου στο αυτί μου,
Και να νοιώθω το δέρμα σου πάνω στο δέρμα μου,
Και να τρομάζω όταν θυμώνεις,
Και τόνα σου μάτι να κοκκινίζει και το άλλο γαλάζιο,
Και να σ” αγκαλιάζω όταν σε πιάνει αγωνία,
Και να σε κρατάω σφιχτά όταν πονάς,
Και να σε θέλω όταν σε μυρίζω,
Και να σε πληγώνω όταν σε αγγίζω,
Και να κλαψουρίζω όταν είμαι πλάι σου, και να κλαψουρίζω όταν δεν είμαι,
Και να κυλάει το σάλιο μου πάνω στο στήθος σου,
Και να σε πλακώνω και να σε πνίγω τις νύχτες,
Και να ξεπαγιάζω όταν μου παίρνεις τις κουβέρτες, και να ζεσταίνομαι όταν δεν μου τις παίρνεις,
Και να λιώνω όταν χαμογελάς και να διαλύομαι όταν γελάς,
Και να μην καταλαβαίνω όταν λες ότι σε απορρίπτω,
Και ν” αναρωτιέμαι πως σου πέρασε ποτέ απ” το νου ότι εγώ θα μπορούσα ποτέ να σε απορρίψω,
Και ν” αναρωτιέμαι ποια είσαι αλλά να σε δέχομαι έτσι όπως είσαι,
Και να σου λέω για το μαγεμένο δάσος, τον άγγελο του δέντρου, το αγόρι που πέρασε πετώντας τον ωκεανό επειδή σ” αγαπούσε,
Και να σου γράφω ποιήματα, και να αναρωτιέμαι γιατί δεν με πιστεύεις,
Και να σ” αγαπάω τόσο βαθιά που να μην μπορώ να το βάλω σε λόγια,
Και να θέλω να σου πάρω ένα γατάκι που θα το ζηλεύω γιατί θα το προσέχεις περισσότερο από μένα,
Και να μη σ” αφήνω να σηκωθείς απ” το κρεβάτι όταν πρέπει να φύγεις,
Και να σου αγοράζω δώρα που εσύ δεν τα θέλεις, και πάλι να τα παίρνω πίσω,
Και να σου λέω να παντρευτούμε, και συ να μου λες πάλι όχι,
Αλλά εγώ να στο λέω και να στο ξαναλέω, γιατί όσο κι αν νομίζεις πως δεν το λέω σοβαρά εγώ πάντα σοβαρά το έλεγα, από την πρώτη φορά που στο είπα,
Και να τριγυρίζω στη πόλη και να τη νοιώθω άδειος χωρίς εσένα,
Και να θέλω ότι θέλεις,
Και να νομίζω πως χάνομαι, αλλά να ξέρω πως πλάι σου είμαι ασφαλής,
Και να σου μιλάω για ότι χειρότερο έχω μέσα μου,
Και να προσπαθώ να σου δίνω ότι καλύτερο έχω μέσα μου γιατί δεν σου αξίζει τίποτα λιγότερο
Και να σου λέω την αλήθεια αν και κατά βάθος δεν θέλω
Και να προσπαθώ να είμαι ειλικρινής γιατί ξέρω πως το προτιμάς,
Και να νομίζω πως όλα τέλειωσαν, κι ωστόσο να περιμένω άλλα δέκα λεπτά πριν με πετάξεις έξω απ” ζωή σου,
Και να ξεχνάω ποιος είμαι,
Και να κάνουμε έρωτα στις τρεις το πρωί,
Και κάπως με κάποιο τρόπο να σου εκφράζω έστω και λίγο
Τον ακάθεκτο
Τον ακατάλυτο
Τον ακατάσβεστο
Τον μεταρσιωτικό
Τον ψυχαναλυτικό
Τον άνευ όρων τον τα πάντα πληρούντα, τον δίχως τέλος και δίχως αρχή,
ΕΡΩΤΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

κάποτε θα έρθουν να σου το πουν

Μια προσμονή στα μάτια. Ήταν η εκκίνηση για το ταξίδι. Σώματα και βλέμματα θα πλησιάζουν, θα ενώνονται με ένα φιλί και όλα θα είναι αρμονικά πλασμένα. ήσουν εκεί, εκείνο το βράδυ, σε ένα βαθύ σκοτάδι με μοναδική λάμψη και άλλα βράδια σιωπηλά με το φως από τους δρόμους που δειλά προσμένουν τα λαστιχένια μεταλλικά σώματα. Δροσιά και ξύπνημα στα πρώτα ανιχνευτικά χάδια.  Ξημερώνει πάλι και σε έχω μέσα μου σε ένα κόσμο που δε θέλω να χάσω, εκεί θέλω να χαθώ.  Ξυπνάς , αισθάνεσαι τη γεύση της και είσαι ευτυχής, δίνεις με όσες αισθήσεις και νιώθεις τους παλμούς του σώματος, βυθίζεσαι. μα φεύγεις , που πας σε ποιόν κόσμο θα τριγυρνάς ξανά από την αρχή άσπιλος , σε ποιο φως θα μιλήσεις, με ποιον θα συνομιλήσεις και τι θα κοιτάς? το άδειο παράθυρο τότε είχε να σου πει, βουίσματα σαν μελωδίες ακόμα και οι φωνές ποιήματα. Τώρα γράφω για σένα μα είμαι μακριά.

βροχερή καλημέρα!

Τα εκατό βιβλία που πρέπει να διαβάσει κάποιος μέχρι να πεθάνει

  1ο βιβλιο: 25/10/2010 O βιος και η πολιτεια του Αλεξη Ζορμπά-Ν.Καζαντζακης ΕΚΔΟΣΕΙΣ: Καζαντζακης 2ο βιβλιο: 26/10/2010 Ο Μικρος Πρίγκηπας- Σ. Εξεπερυ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΠΑΤΑΚΗ 3ο βιβλιο: 27/10/2010 Ο Ηλιθιος- Φ.ΝΤΟΣΤΟΓΕΦΣΚΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΓΚΟΒΟΣΤΗ 4ο bιβλιο: 29/10/2010 ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ - Τ. ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΚΕΔΡΟΣ 5o βιβλιο : 01/11/2010 ΧΙΟΥ ΣΕΛΓΟΥΙΝ ΜΩΜΠΕΡΛΥ - ΕΖΡΑ ΠΑΟΥΝΤ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΠΑΤΑΚΗ 6ο βιβλιο: 02/11/2010 ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΖΑΡΑΤΟΥΣΤΡΑ- ΝΙΤΣΕ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΠΑΝΟΠΤΙΚΟΝ 7ο βιβλιο : 03/11/2010 Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΣΤΗ ΣΙΚΑΛΗ - Τζ. Ντ. Σάλιντζερ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ 8o βιβλιο : 04/11/20100- 5/11/2010 και 08/11/2010 -Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ -Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΩΝ -Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΝ (ΤΡΙΛΟΓΙΑ) ΤΟΥ ΕΡΙΚ ΧΟΜΠΣΜΠΟΜ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΜΙΕΤ (Μορφωτικο Ιδρυμα Εθνικης Τραπεζας) 9ο βιβλιο: 09/11/2010 100 ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΝΑΞΙΑ –ΓΚ. ΜΑΡΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΛΙΒΑΝΗΣ

Έρωτας και Εξέγερση

Παρατηρητής σε απόψεις, σε συνήθειες, σε ανθρώπους που μιλάνε και σκέφτονται ..εξέγερση που γίνεται επανάσταση.. Έρωτας που γίνεται αγάπη. Λένε για τον έρωτα είναι δημόσιο αγαθό' πόσο εύκολη είναι μια εξέγερση και τι παράγοντες την χαληνεύουν; Βρέθηκα στους ''εορτασμούς'' της εξέγερσης' και γιατι να μην είναι γιορτή; Γιορτή δεν είν’ο έρωτας; ''H επανάσταση δε σημαίνει χείμαρρους αίματος. Η επανάσταση σημαίνει το ριζικό μετασχηματισμό των θεσμών της κοινωνίας'', λέει ο Κορνήλιος Καστοριάδης. Ο έρωτας ειναι αναρχικός, είναι ο τρόπος που λειτουργεί ο άνθρωπος χωρίς κανόνες. Μπορούμε να βάλουμε κανόνες στην αναρχία; Aναρωτιέμαι και συζητάμε, βρέθηκα στο ''Φλοράλ'' στα Εξάρχεια λίγες μέρες πρίν τις 17 Νοέμβρη,στην παρουσίαση του βιβλίου:'' Πολυτεχνείο 1973.Η απαρχή ενός αυτόνομου κινήματος''. Είδα κόσμο να αγωνιά και η αδιαφορία στα μάτια των κατοίκων της Αθήνας είχε πάρει τη θέση της απ...

υπάρχει άραγε κενό και γιατί να προσέξουμε

Μετοικίζοντας και μετατοπίζοντας εαυτό στην προσπάθεια εξυγίανσης του νου βρέθηκα αποκομμένος από συνήθειες από πράξεις αυτοτελείς που μου έδειχναν ένα κομμάτι του εαυτού μου, ζώντας και απαρνώντας κάθε μου δεκτική πράξη ως εφάμιλλο του κακού μου εγώ. Τελικά όμως κάνοντας έναν απολογισμό με λογική σύνδεση της πραγματικότητας και έχοντας καθαρό το οπτικό μου πεδίο ο απεγκλωβισμός από τα ιδανικά έρχεται δεύτερος και συμπάσχει με τα κομμένα σου φτερά σε μια κατάσταση ταλάντωσης από τα εκκρεμή στερεά της φύσης σου. Γιατί αναρωτιέσαι να ζεις σε έναν κόσμο που χωρίζεται στη μέση που έχεις ένα τέλμα , κάθε μέρα η μάλλον βράδυ κάνεις όνειρα μη υλοποιήσιμα και τα πιστεύεις, πλασματικός ο νους αφερέγγυος και αγενής σε αυτά που θέλεις ή πιστεύεις πως θέλεις και θες να κατακτήσεις  και όχι μόνο για σένα, για όλους όσους σου έδειξαν το δρόμο της ζωής , για όσους στάθηκαν μαζί σου και θέλησες να μοιραστείς και να ακούσεις. γίνεσαι ένα, συμπάσχεις και μετά ξεχνάς μετά ξαναθυμάσαι και θες να ...

Ευγένιος Τριβιζάς: To «Γιατί» και το «Γιατί Όχι»

« Το κάθε παιδί είναι ένας καλλιτέχνης. Το πρόβλημα είναι πώς να παραμείνει καλλιτέχνης όταν ενηλικιώνεται » είχε πει ο Πικάσο. Και η πικρή αλήθεια είναι ότι κάνουμε ό,τι μπορούμε για να καυτηριάσουμε τον καλλιτέχνη μέσα στο παιδί. Αντί να ενθαρρύνουμε και να αναπτύσσουμε,  αγνοούμε ή ακόμα και διώκουμε τη φαντασία και τη δημιουργικότητα, τα δύο sine qua non της τέχνης.

Γνωμικά από πνευματικούς ανθρώπους για το διάβασμα

Ανάγνωση η οποία δεν προκαλεί ευχαρίστηση δεν φέρνει ούτε ωφέλεια Πόρτερ Από τη στιγμή που έπιασα το βιβλίο σου μέχρι που το άφησα, πέθανα στα γέλια. Κάποια μέρα σκοπεύω και να το διαβάσω Groucho Marx Βρείτε καιρό να διαβάζετε, είναι το μυστικό της σοφίας

Υπάρξη Αληθινά Μετέρωη και Πρακτικά Ασυμβίβαστη

Σου γράφω πάλι με συνήθειες ,καταραμένες και αυτές όπως τα λόγια που μου λες, αυτά της απάθειας, αυτές είναι που δόξασες, σ αυτές που πενθείς όσο και αν είναι αβάσταχτα τα δειλινά σου, το βράδυ και αν είναι ατελείωτο θα είναι από συνήθεια. Εσύ, που γνεφες εσύ που τα χες θωρήσει σαν να ναι όλα απο την ίδια αρχή, ένα η σκοτοδίνη ένα και το φώς... ζήτα μη χαθείς και εσύ στα πράματα τα σκοτεινά, ζήτα   ... Σου γράφω σαν μην υπάρχει αύριο, σαν όλα αυτά που ήταν εκεί και χάθηκαν και δεν ζητήθηκαν απο κανέναν σαν να μην υπήρχαν και ίσως είμαστε τελικά άλογοι δεν είναι συνήθεια.. νεκρά προσωπία και ζωές ανθρώπων σε πλαστά ιδανικά δανεικά ζητούν, εξευτελίζεσαι και σωπαίνεις... ξέρεις τι θα διαλέξεις?... -Πρεπει να διαλέξω? Επιτέλους μου απάντησες... ξέρεις ... αυτό το σκηνικό επαναλαμβάνεται. Είμαστε απροσάρμοστοι και γιατί να μην ηρεμήσουμε στο γιατί, γιατί δεν μπορέσαμε να μην ονειροπολούμε? και ήχοι μικροί, μικρές ιστορίες και μεγάλες χορεύουν στον ουρανό μας και ποια αλήθεια ποια ζ...

Ο Αριστοτέλης για την τέχνη

Ο Αριστοτέλης ήταν αποφασισμένος να χαράξει και να μελετήσει τη φύση της τέχνης ανεξάρτητα από την ηθική και την πολιτική ( Σε αντίθεση με τον Πλάτωνα, που δεν πίστευε σε αυτό το  διαχωρισμό, ο Αριστοτέλης τον θεωρεί απαραίτητο για την κατανόηση του αντικειμένου).Τοποθετείται προσπαθώντας να δώσει απαντήσεις για το δράμα ( τραγωδία ή κωμωδία ) και την επική ποίηση . Ποιο είναι, ρωτάει, το γένος στο οποίο ανήκει η ποιητική τέχνη και ποια τα είδη αυτού του γένους ;

Λίγο από jazz παρακαλώ

Λίγο από jazz παρακαλώ